ជំពូកទី១សិទិ្ធ និងសេរីភាពខាងសារព័ត៌‌មាន

មាត្រា ១

ច្បាប់នេះកំណត់របបសារព័ត៌‌មាន និងធានារ៉ាប់រងសេរីភាពសារព័ត៌‌មាន និងសេរីភាពខាងការបោះពុម្ពផ្សាយឲ្យ បានសមស្របតាមមាត្រា ៣១ និងមាត្រា ៤១ នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។

មាត្រា ២

សារព័ត៌‌មាន មានសិទិ្ធរក្សាការសម្ងាត់ស្តីពីប្រភពព័ត៌‌មានរបស់ខ្លួន។

មាត្រា ៣

ដើមី្បរក្សាឯករាជ្យនៃសារព័ត៌‌មាន ការត្រួតពិនិត្យមុនពេលបោះពុម្ពផ្សាយត្រូវហាមឃាត់។

មាត្រា ៤

ការបោះពុម្ពផ្សាយនូវព័ត៌‌មានផ្លូវការដូចជា សេចក្តីថែ្លងការណ៍ការប្រជុំ កំណត់ហេតុប្រជុំ ឬរបាយការណ៍ណាមួយ។ល។ មិន​អាច​ត្រូវ​ឲ្យ​ផ្តន្ទា​ទោស​បាន​ឡើយ​ប្រសិន​បើការផ្សាយនោះមានលក្ខណៈសមស្របតាមសភាពពេញលេញ ឬសេចក្តីសងេ្ខបត្រឹមត្រូវតាមរឿងពិត។ ព័ត៌‌មានផ្លូវការដែលជាកម្មវត្ថុនៃមាត្រានេះ សំដៅចំពោះ :

១- សេចក្តីថែ្លងការណ៍ការប្រជុំ កំណត់ហេតុប្រជុំ ឬរបាយការណ៍របស់រដ្ឋសភា រាប់ទាំងគណៈកម្មាធិការ ឬគណៈកម្មការនានារបស់រដ្ឋសភាផង លើក​លែង​តែ​ក្នុង​ករណីរដ្ឋសភាធ្វើការប្រជុំសម្ងាត់ ដូចមានចែងក្នុង មាត្រា៨៨ នៃ រដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។

២- សេចក្តីថែ្លងការណ៍ការប្រជុំ កំណត់ហេតុប្រជុំ ឬរបាយការណ៍នៃផែ្នកនីតិប្រតិបតិ្ត រួមទាំងសេចក្តីថែ្លងការណ៍របស់រដ្ឋមន្រ្តី និងមន្រ្តី​នានា​ផង​។​ 

៣- គ្រប់ទិដ្ឋភាពនៃដំណើរការរបស់តុលាការ រាប់ទាំងនីតិវិធីទាំងឡាយផង លើកលែងតែក្នុងករណីដូចខាង ក្រោមនេះ :          ​       .តុលាការហាមមិនអោយបើកចំហដល់សាធារណជន

.បញ្ញតិ្តដោយមាត្រា ១៦ នៃច្បាប់នេះដែលទាក់ទងទៅនឹងអាថ៌‌កំបាំងរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗនៅក្នុងដំណើរ ជំនុំជំរះកី្ត .សំណុំរឿងដែលនៅក្នុងការអងេ្កតស៊ើបសួររបស់តុលាការនៅឡើយ ។

មាត្រា ៥

1. គោលការណ៍ទូទៅ

 សារព័ត៌‌មាន មានសិទិ្ធទទួលព័ត៌‌មានដែលស្ថិតក្នុងការគ្រប់គ្រងរបស់រាជរដ្ឋាភិបាល លើកលែងតែព័ត៌‌មានណា ដែលបណ្តាលអោយ :

- អន្តរាយដល់សនិ្តសុខជាតិ

- អន្តរាយដល់ទំនាក់ទំនងជាមួយប្រទេសដទៃ

- មានការបំពានលើសិទិ្ធរបស់បុគ្គលម្នាក់ៗ ដោយរាប់ទាំងសំណុំរឿងរបស់មន្រី្តរាជការ សំណុំរឿងពេទ្យ សំណុំរឿង និងឯកសារផ្លូវការសម្ងាត់ៗ ដទៃ​ទៀត​ជា​ដើម

- មានការលាតត្រដាងឯកសារសម្ងាត់ផែ្នកពាណិជ្ជកម្ម ផែ្នកហិរញ្ញវត្ថុដែលបានមកបុគ្គល ឬអង្គភាពត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់ណាមួយ និង​ការ​លាត​ត្រដាង​នូវ​ព័ត៌‌​មាន​ដែលពាក់ព័​ន្ធទៅនឹងបទបញ្ជា ឬការត្រួតពិនិត្យ របស់ស្ថាប័នហិរញ្ញវត្ថុ

- ប៉ះពាល់ដល់សិទិ្ធជនណាម្នាក់ក្នុងការនាំអោយមានជំនុំជំរះកី្តដោយអយុតិ្តធម៌‌

- មានគ្រោះថ្នាក់ដល់មន្រ្តីដែលត្រូវអនុវត្តច្បាប់ ឬត្រូវបំពេញបេសកម្មរបស់ខ្លួន

2- ការស្នើសុំព័ត៌‌មាន

ការស្នើសុំព័ត៌‌មានត្រូវធ្វើឡើងជាលាយល័ក្ខណ៍អក្សរ ហើយត្រូវបញ្ជាក់អោយបានច្បាស់លាស់អំពីព័ត៌‌មានដែល ស្នើសុំទៅស្ថាប័ននានា។

មន្រ្តី​មាន​សមត្ថកិច្ច​ដែល​គ្រប់គ្រងស្ថាប័ននោះ ត្រូវឆ្លើយតបទៅនឹងពាក្យសុំក្នុងរយៈពេលសាមសិបថៃ្ង (៣០ថៃ្ង) យ៉ាងយូរ ប្រសិន​បើ​ការ​ស្នើ​សុំ​នោះ​ត្រូវ​បាន​បដិសេធ​ទាំងស្រុង ឬខ្លះៗនោះ ហេតុផលនៃការបដិសេធត្រូវបញ្ជាក់អោយ បានច្បាស់លាស់ជាលាយល័ក្ខណ៍អក្សរ។

ជំពូកទី ២ ការទទួលខុសត្រូវនៃអ្នកសារព័ត៌‌មាន

មាត្រា ៦

អ្នកសារព័ត៌‌មាន មានសិទិ្ធបង្កើតសមាគម អ្នកសារព័ត៌‌មាន។ សមាគមអ្នកសារព័ត៌‌មាននោះត្រូវមានលក្ខណៈឯករាជ្យ។ សមាគមអ្នក​សារព័ត៌‌​មាន​​នីមួយៗ ត្រូវ​អនុម័ត​លក្ខនិ្តកៈរបស់ខ្លួនដែលមិនផ្ទុយនឹងច្បាប់ជាធរមាន ដោយមានការយល់ព្រមពីសមាជិកតាមការបោះឆ្នោត។ អ្នក​ដឹក​នាំ​សមាគមអ្នក​សារ​ព័ត៌‌មាន​ដែល​ជា​សមាជិកក្រុមអភិបាល ត្រូវមានការបោះឆ្នោតជ្រើសរើសតាមលក្ខណៈប្រជាធិបតេយ្យ។

មាត្រា ៧

សមាគមអ្នកសារព័ត៌‌មាននីមួយៗ ត្រូវតាក់តែងក្រមសីលធម៌‌ដើមី្បអនុវត្តក្នុងសមាគមរបស់ខ្លួន ដែលអ្នកសារព័តមាន មាន​កាតព្វកិច្ច​គោរព​គោល​​ការណ៍​ចាំ​បាច់​ជាអាទិ៏ដូចតទៅ :

១- គោរពសច្ចធម៌‌ និងគោរពសិទិ្ធយល់ដឹងនូវសច្ចធម៌‌របស់សាធារណជន។

២- ត្រូវផ្សាយនូវដំណឹងទាំងឡាយដោយសុចរិត ព្រមទាំងធ្វើអត្ថាធិប្បាយ ឬរិះគន់ឲ្យត្រឹមត្រូវ និងសមស្រប តាមគតិយុត្តិធម៌‌។

៣- ត្រូវរាយការណ៍តែតាមហេតុការណ៍ដែលខ្លួនដឹងពីប្រភពដើមតែប៉ុណ្ណោះ អ្នកសារព័ត៌‌មានមិនត្រូវបំបាត់ចោលនូវព័ត៌‌មានសំខាន់ៗ ឬ​កែ​បន្លំ​ឯកសារ​ផេ្សងៗ​ឡើយ​។

៤- ប្រើវិធីសុចរិតត្រឹមត្រូវដើមី្បសែ្វងរកដំណឹង រូបថត និងឯកសារផេ្សងៗ។

៥- ត្រូវធ្វើការកែតម្រូវនូវព័ត៌‌មានណាដែលចេញផ្សាយរួចហើយៗមានលក្ខណៈមិនជាក់លាក់ និងនាំឲ្យមាន ការយល់ច្រឡំ។

៦- ត្រូវចៀងវាងការផ្សព្វផ្សាយព័ត៌‌មាន ដែលញុះញង់ឲ្យមានការប្រកាន់ ពូជសាសន៍ ពណ៌‌សម្បុរ ភេទ ភាសា ជំនឿ សាសនា មតិ ឬនិន្នាការ​នយោ​បាយ ដើម​កំណើត​ជាតិ ​ឋានៈសង្គម ធនធាន ឬស្ថានភាពដទៃទៀត។

៧- ត្រូវគោរពសិទិ្ធ និងសេរីភាពរស់នៅក្នុងជីវភាពឯកជនរបស់បុគ្គល។

៨- ត្រូវគោរពអោយបានហ្មត់ចត់ តាមក្បួនវេយ្យាករណ៍ក្នុងការសរសេរអត្ថបទ។

៩- ហាមបោះពុម្ពផ្សាយអត្ថបទ ឬរូបភាពអាសអាភាស និងរូបភាពនៃអំពើហិង្សា។

១០- ហាមរំលោភលើសិទិ្ធ ដើមី្បមានការជំនុំជំរះក្តីដោយយុត្តិធម៌‌របស់បុគ្គលម្នាក់ៗ ដូចមានចែងក្នុងរដ្ឋធម្មនុញ្ញនៃព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។

១១- ត្រូវចាត់ទុកចំណុចដូចខាងក្រោមនេះ ជាការរំលោភដ៏ធ្ងន់ធ្ងរខាងផែ្នកវិជ្ជាជីវៈរបស់អ្នកសារព័ត៌‌មាន :

. ការលួចចម្លងគំនិត ឬស្នាដៃរបស់អ្នកដទៃមកដាក់ថាជារបស់ខ្លួន

បន្លំអោយគេយល់ខុសដូចជា ការសរសេរបញ្ឆិតបញ្ឆៀងដើមី្បអោយអ្នកអានមានការសង័្សយដោយ អយុត្តិធម៌‌លើបុគ្គលណាម្នាក់ ក្រុមបក្ស​ណា​មួយ

. ការមួលបង្កាច់ បរិហាកេរ្តិ៏ និងការជេរប្រមាថ

. ការទទួលសំណូកក្នុងបែបណាមួយ ប$ការជំរិតយកប្រាក់ ដើមី្បជាថ្នូរនឹងការបោះពុម្ពផ្សាយ ឬមិនបោះ ពុម្ពផ្សាយនូវព័ត៌‌មានណាមួយ។

មាត្រា ៨

មុនពេលចាប់ផ្តើមចែកចាយសារព័ត៌‌មាន និយោជក ឬនិពន្ធនាយកត្រូវធ្វើពាក្យមួយច្បាប់ (០១ច្បាប់) ជូនមក​ក្រសួង​ព័ត៌‌មាន​ដើមី្ប​បញ្ជាក់​អំពី​អត្ត​សញ្ញាណ​របស់​ខ្លួន ក្រសួងនេះត្រូវចេញបង្កាន់ដៃអោយទៅសារព័ត៌‌មាន ពេលបាន ទទួលសំណុំបែបបទទាំងមូល។ ក្នុងករណីដែលនាយកការផ្សាយជាសមាជិករដ្ឋសភា ឬស្ថាប័នដែលមានអភ័យឯកសិទិ្ធ សារព័ត៌‌មាននោះត្រូវចាត់ តាំង​ឲ្យ​មាន​សហនាយក​ការ​ផ្សាយ​ម្នាក់​ទៀត​ និយោជក ឬនិពន្ធនាយកដែលមិនគោរពបែបបទនេះជាមុន ត្រូវផ្តន្ទាទោស ពិន័យជាប្រាក់ ពីប្រាំសែនរៀល(​៥០០.០០០រៀល)​​ទៅ​មួយ​លាន​ប្រាំ​សែន​រៀល (១ ៥០០.០០០រៀល) ក្នុងករណីមិនរាងចាលត្រូវពិន័យជាប្រាក់ទេ្វ ឡើង។

មាត្រា ៩

សំណុំបែបបទដែលនិយោជក ឬនិពន្ធនាយក ត្រូវបំពេញមានជាអាទិ៏ :

. អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណនៃសារព័ត៌‌មាន

. ឈ្មោះ និងអាស័យដ្ឋានរបស់នាយក ឬនិពន្ធនាយក

. ឈ្មោះនិងអាស័យដ្ឋានរបស់រោងពុម្ព

. លិខិតថ្កោលទោសរាល់ការផ្លាស់ប្តូរព័ត៌‌មានខាងលើនេះ ត្រូវជូនដំណឹងទៅក្រសួងព័ត៌‌មានប្រាំថៃ្ង (៥ថៃ្ង) មុនលើកលែងតែករណីប្រធានសកិ្ត ។

មាត្រា ១០

ជនណាម្នាក់ដែលយល់ថាអត្ថបទណាមួយ ទោះជាសរសេរបញ្ឆិតបញ្ឆៀងក៏ដោយ រូបគំនូរ ឬរូបថតណាមួយនៃសារព័ត៌‌មាន ណា​មួយ​ដែល​មាន​លក្ខណៈ​ខុស​ពី​ការពិត ធ្វើឲ្យខូចខាតដល់កិត្តិយស និងសេចក្តីថៃ្លថ្នូររបស់ខ្លួន មានសិទិ្ធទាមទារ អោយសារព័ត៌‌មាននោះធ្វើការកែតម្រូវ ឬមាន​សិទិ្ធ​ឆ្លើយតប និងធើ្វបណ្តឹង ពីបទបរិហាកេរិ៏្ត ពីបទមួលបង្កាច់ ឬពីបទជេរ ប្រមាថ ចំពោះការប៉ះពាល់កិតិ្តយស និងសេចក្តីថៃ្លថ្នូរ​​រ​បស់​ ខ្លួន។ ចម្លើយកែតម្រូវ ឬឆ្លើយតប ត្រូវ​ចុះ​ផ្សាយ​ក្នុង​រយៈពេល ប្រាំពីរថៃ្ង (៧ថៃ្ង) យ៉ាងយូរ ឬនៅលេខបន្ទាប់ ក្រោយពីបានទទួលការទាមទារឲ្យកែតម្រូវ ឬឆ្លើយតប។

ចំពោះ​ករណី​ដែល​ពាក់​ព័ន្ធ​ដល់​បុគ្គល​សាធារណៈ គ្រប់ការពោលអះអាង ឬការទំលាក់កំហុសដែលអ្នកសារព័ត៌‌មាន យកមកចុះផ្សាយ​ដោយ​ផ្ទាល់​ ឬ​ក៏​យក​មក​ចុះផ្សាយបន្តខុសពីការពិត ក្នុងបំណងបំផ្លាញបុគ្គលសារណៈនោះ គឺជាការមួល បង្កាច់ដែលច្បាប់ហាមឃាត់។

បើតុលាការរកឃើញថា ការ​ផ្សាយ​ណា​មាន​លក្ខណៈ​ខុសពីការពិត តាមបណ្តឹងរបស់ដើមបណ្តឹងរដ្ឋប្បវេណី តុលាការ អាចបង្គាប់​អោយ​សារ​ព័ត៌‌​មាន​នោះ :

. ចុះផ្សាយនូវការកែតម្រូវ ឬ

. សងជម្ងឺចិត្ត ឬ

. ចុះផ្សាយនូវការកែតម្រូវផង និងបង់ប្រាក់សងជម្ងឺចិត្តផង។

អត្ថបទកែតម្រូវដែលអ្នកសារព័ត៌‌មាន មានកាតព្វកិច្ចផ្សាយ ត្រូវចុះផ្សានៅទំព័រដូចគ្នា និងមានទំហំអក្សរប៉ុនគ្នា និង អត្ថបទដែលបានចាត់ទុកថា ជា​អត្ថបទ​ធ្វើ​អោយ​ខូចខាតកិតិ្តយស និងសេចក្តីថៃ្លថ្នូររបស់គេ លើសពីនេះ តុលាការអាចផ្តន្ទាទោសពិន័យជាប្រាក់ពី មួយលានរៀល (១.០០០.០០០រៀល) ទៅ​ប្រាំ​លាន​រៀល (៥.០០០.០០០រៀល) ទៀតក៏បាន។ ម៉្យាងទៀតក្នុងករណីដែលមានការវិនិច្ឆ័យអំពីអំពើណាមួយដែលមានចែងក្នុងកថាខ័ណ្ឌខាងលើ តុលាការអាចបញ្ជា​ឲ្យ​បិទ​ផ្សាយ​សេចក្តី​សំរេច​របស់​ខ្លួន​នៅ​ទីកនែ្លងទាំងឡាយ ដែលតុលាការនឹងបញ្ជាក់ ដោយឲ្យជនជាប់ចោទទទួលបន្ទុក ចេញសោហ៊ុយ ហើយតុលាការអាចចុះផ្សាយ សាល​ក្រម​នេះ​ក្នុង​សារ​ព័ត៌‌មាន មួយ ឬច្រើន និងឲ្យជនជាប់ចោទទទួលបន្ទុក ចេញសោហ៊ុយទាំងអស់ ដោយកម្រិតត្រឹមមួយលានរៀល (១.០០០.០០០រៀល) យ៉ាងច្រើនបំផុត

មាត្រា ១១

សារព័ត៌‌មានមិនត្រូវបោះពុម្ពផ្សាយនូវអ្វីដែលនាំអោយប៉ះពាល់ដល់សណ្តាប់ធ្នាប់សាធារណៈដោយញុះញង់ដោយ ផ្ទាល់ឲ្យមនុស្សម្នាក់ ឬច្រើន​នាក់​ ប្រព្រឹត្ត​អំពើហិង្សា ការប្រព្រឹត្តបទល្មើសដែលមានចែងខាងលើនេះ ត្រូវផ្តន្ទាទោសពិន័យជាប្រាក់ពីមួយលានរៀល (១.០០០.០០០ រៀល)​ទៅប្រាំលានរៀល (៥.០០០.០០០រៀល) បុគ្គលរងគ្រោះដោយអំពើខាងលើ មានសិទិ្ធតាំងខ្លួនជាដើមបណ្តឹងរដ្ឋប្បវេណីទៅតុលាការ គ្រប់ករណី​ទាំង​អស់ តុលាការ​ត្រូវ​ពិនិត្យទៅលើទំនាក់ទំនងដោយផ្ទាល់រវាងអត្ថបទញុះញង់ នឹងអំពើនោះ អត្ថបទដែលមានចំណាស់លើសពីបីខែ (៣ខែ) មិន​អាច​យក​មក​សំអាង​ក្នុង​ការ​ចោទ​ប្រកាន់​បានឡើយ។

មាត្រា ១២

សារព័ត៌‌មានមិនត្រូវបោះពុម្ពផ្សាយ ឬផ្សាយបន្តនូវព័ត៌‌មានដែលបណ្តាលអោយប៉ះពាល់ដល់សនិ្តសុខជាតិ និងសេ្ថរភាពនយោបាយ។ និយោជក និពន្ធនាយក ឬអ្នកនិពន្ធអត្ថបទអាចត្រូវផ្តន្ទាទោសពិន័យជាប្រាក់ពីប្រាំលានរៀល (៥.០០០.០០០រៀល) ទៅដប់ប្រាំលានរៀល (១៥ ០០០.​០០០​រៀល)​ ដោយ​មិន​ទាន់​គិត​ដល់ការផ្តន្ទាទោសតាមច្បាប់ព្រហ្មទណ្ឌ។

ក្រសួងព័ត៌‌មាន និងក្រសួងមហាផៃ្ទមានសិទិ្ធប្រមូលយកអត្ថបទល្មើស និងសារព័ត៌‌មានលេខចេញផ្សាយអត្ថបទ ល្មើស ដែល​ចេញ​ផ្សាយ​ដោយ​សារ​ព័ត៌‌​មាន​នោះ។ ក្រសួងព័ត៌‌មានសិទិ្ធផ្អាកការផ្សាយក្នុងរយៈពេលមិនហួសពីសាមសិប ថៃ្ង (៣០ថៃ្ង) ហើយបញ្ជូន​សំណុំ​រឿង​ទៅ​តុលាការ។ មាត្រា ១៣

សារព័ត៌‌មានមិនត្រូវបោះពុម្ពផ្សាយ ឬផ្សាយបន្តការមិនពិតដែលជាការជេរប្រមាថ ការមើលងាយដល់ស្ថាប័នជាតិ ការ​ផ្សាយ​បែប​នេះ​អាច​ត្រូវ​ផ្តន្ទាទោស​ពិន័យ​ជាប្រាក់ពី ពីរលានរៀល (២.០០០.០០០រៀល) ទៅដប់លានរៀល (១០.០០០.០០០រៀល)។

មាត្រា ១៤

សារព័ត៌‌មានមិនត្រូវបោះពុម្ពផ្សាយនូវអ្វីដែលប៉ះពាល់ដល់ប្រពៃណីល្អរបស់សង្គមជាតិជាអាទិ៏ :

. ពាក្យអសុរោះមិនគួរគបី្បដូចជា អាមឹង ជាដើម

. ពាក្យដែលពិពណ៌‌នាចំៗ អំពីសកម្មភាពរួមរក្ស

. រូបគំនូរ ឬរូបថត ដែលបង្អាញនូវ កេរិ៏្តភេទ ឬរូបអាក្រាត លើកលែងទិសដៅសំរាប់អប់រំចេញ

. រូបភាពដែលប្រមាថមើលងាយបៀ្របធៀបការរំលោភទៅលើមាត្រានេះ អាចត្រូវផ្តន្ទាទោសពិន័យជាប្រាក់ពីមួយលានរៀល (១.០០០.០០០​រៀល) ទៅ​ប្រាំ​លាន​រៀល(៥.០០០.០០០រៀល)។

មាត្រា ១៥

លើកលែងតែមានការអនុញ្ញាតពីតុលាការ សារព័ត៌‌មានពុំអាចផ្សាយដំណឹង រូបថត ឬគំនូរ ដែលអាចឲ្យអ្នកអាន ស្គាល់ឈ្មោះ និងភិនភាគនៃ :

. ភាគីក្នុងរឿងរដ្ឋប្បវេណី ដែលទាក់ទងទៅនឹងបិតុភាព អាពាហ៍ពិពាហ៍ រឿងលែងលះប្តីប្រពន្ធ ឬរឿង អាណាព្យាបាលលើកុមារ

. យុវជនអាយុតិចជាងដប់ប្រាំបីឆ្នាំ (១៨ឆ្នាំ) ក្នុងរឿងវិវាទរដ្ឋប្បវេណី ឬព្រហ្មទណ្ឌ

. ស្រី្តដែលទទួលរងគ្រោះដោយអំពើរំលោភលើរាងកាយ ឬអំពើចាប់បង្ខំសេពសន្ធវៈ។

ក្នុងករណីដែលសាមីជន ឬអ្នកអាណាព្យាបាលយល់ព្រមជាលាយល័ក្ខណ៍អក្សរ សារព័ត៌‌មានអាចផ្សព្វផ្សាយរឿង នេះបាន លើកលែងតែការ​ផ្សាយ​នេះ នាំ​ឲ្យ​ប៉ះ​ពាល់ដល់ការស៊ើបអងេ្កតរបស់តុលាការ។

បុគ្គលណាដែលត្រូវសារព័ត៌‌មានបំពានសិទិ្ធខាងលើនេះ មានសិទិ្ធប្តឹងទៅតុលាការដើមី្បទាមទារជម្ងឺចិត្ត ការប្រប្រព្រឹត្តល្មើស នឹងបទប្បញ្ញតិ្ត​ខាង​លើនេះ ត្រូវផ្តន្ទាទោសពិន័យជាប្រាក់ពីមួយលានរៀល (១.០០០.០០០រៀល) ទៅប្រាំលានរៀល (៥.០០០.០០០រៀល)។

មាត្រា ១៦

ដំណឹងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម អាចចាត់ទុកថាមានលក្ខណៈភូតកុហក បើការផ្សាយនោះមានន័យបំផ្លើសហួសហេតុអំពី គុណភាព ឬគុណសម្បតិ្ត​ផលិត​​ផល ឬសេវាណាមួយ បណ្តាឲ្យអ្នកប្រើប្រាស់មានការភ័ន្តច្រឡំអំពីគុណភាព ឬគុណសម្បតិ្តនោះ។ ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មរបៀបនេះត្រូវហាមឃាត់ ប៉ុនែ្ត​សារ​ព័ត៌‌មាន​​ដែលចុះផ្សាយដំណឹងភូតកុហកនេះ មិនមែនជា អ្នកទទួលខុស​ត្រូវ​ចំពោះមុខ​ច្បាប់​ទេ លើកលែងតែសារព័ត៌‌មាននេះនៅតែបន្តផ្សាយដំណឹងនេះ ក្រោយពីបានទទួលការ ហាមប្រាមជាលាយល័ក្ខណ៍អក្សរពី តុលាការ ឬពី​ក្រសួង​មានសមត្ថកិច្ចរួចហើយ។

ផ្ទុយទៅវិញ អ្នកម្ចាស់ឃោសនាពាណិជ្ជកម្មជាអ្នកទទួលខុសត្រូវចំពោះមុខច្បាប់ និងចំពោះតុលាការ បើមានការ ប្តឹងផ្តល់អំពីបុគ្គល ឬ​សមាគម​អ្នក​ប្រើ​ប្រាស់​ណាមួយ ដែលបានទទួលការខូចខាតប្រយោជន៍បណ្តាលមកពីការផ្សាយ ពាណិជ្ជកម្មភូតកុហកនេះ។ ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មភូតកុហក អាច​ត្រូវ​ផ្តន្ទាទោស​ពិន័យ​ជាប្រាក់ពីមួយលានរៀល (១.០០០.០០០រៀល) ប្រាំលានរៀល(៥.០០០.០០០រៀល)។

ជំពូកទី ៣ ការប្រកួតប្រជែង

មាត្រា ១៧

បុគ្គលណាក៏ដោយ ទោះជារូបវន្តបុគ្គលកី្ត ឬនីតិបុគ្គលកី្ត មិនអាចធ្វើជាម្ចាស់ ឬជាអ្នកកាន់កាប់សារព័ត៌‌មានជាភាសា ខែ្មរលើសពីពីរ (២) ឡើយ​នៅ​ក្នុង​ព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា។

មាត្រា ១៨

ចំនួនសរុបទាំងអស់នៃសារព័ត៌‌មានជាភាសាខែ្មរ ដែលកាន់កាប់ដោយជនបរទេស មិនត្រូវអោយលើសពីមៃ្ភភាគរយ (២០%) នៃ​ចំនួន​សារ​ព័ត៌‌​មាន​​ជា​ភាសា​ខែ្មរ​ទាំងអស់​ដែលបានចេញផ្សាយនៅក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជាឡើយ។

សារព័ត៌‌មានដែលកាន់កាប់ដោយជនបរទេស ដែលបានអនុញ្ញាតអោយចេញផ្សាយរួចហើយ មិនអាចត្រូវបិទដោយ មូលហេតុ​ថយ​ចុះ​ចំនួន​សរុប​​ទាំងអស់​នៃ​សារ​ព័ត៌‌មានជាភាសាខែ្មរនោះទេ។

ជំពូកទី ៤ ការតម្កល់ទុក

មាត្រា ១៩

និពន្ធនាយក ឬនាយកការផ្សាយ ត្រូវតម្កល់ទុកសារព័ត៌‌មានរាល់លេខរបស់ខ្លួនចំនួនពីរច្បាប់ (០២ច្បាប់) នៅបណ្ណាជាតិ និងប្រាំមួយច្បាប់ (០៦​ច្បាប់) ទៀត​នៅ​ក្រសួងព័ត៌‌មាន។ ការតម្កល់ទុកនេះត្រូវធ្វើឡើងក្នុងរយៈពេលដប់ប្រាំថៃ្ង (១៥ថៃ្ង) ចំពោះការបោះពុម្ពនៅភ្នំពេញ និងសែសិប​ប្រាំ​ថៃ្ង​ (៤៥ថៃ្ង) នៅ​កនែ្លង​ដទៃ​ទៀត ដោយគិតពីកាលបរិចេ្ឆទនៃ ការចេញផ្សាយ។

ការប្រព្រឹត្តល្មើសនឹងបទប្បញ្ញតិ្តខាងលើនេះ ត្រូវផ្តន្ទាទោសពិន័យជាអន្តរការណ៍ ដោយក្រសួងព័ត៌‌មានជាប្រាក់ពី បីម៊ឺនរៀល (៣០.០០០រៀល)​ទៅ​បី​សែន​រៀល (៣០០.០០០រៀល)។

ជំពូកទី ៥ អវសានប្បញ្ញតិ្ត

មាត្រា ២០

អំពើប្រព្រឹត្តរបស់និយោជក និពន្ធនាយក ឬអ្នកនិពន្ធអត្ថបទ ដែលរំលោភច្បាប់ព្រហ្មទណ្ឌ ត្រូវទទួលទោសតាម ច្បាប់ព្រហ្មទណ្ឌ ប៉ុនែ្ត​ទោះ​ជា​យ៉ាង​​ណា​ក៏​ដោយ ក៏គ្មានជនណាម្នាក់ត្រូវចាប់ចង ឬជាប់ពន្ធនាគារដោយសារការបព្ចោញមតិឡើយ។

មាត្រា ២១

បទប្បញ្ញតិ្តទាំងឡាយដែលមានពីមុនមកហើយទាក់ទងនឹងសារព័ត៌‌មាន ត្រូវចាត់ទុកជានិរាករណ៍។

ឯកសារយោង ក្រសួង​ព័ត៌មាន

ជំពូកទី ១ ការរៀបចំនិងការប្រព្រឹត្តទៅនៃសភាពាណិជ្ជកម្ម

មាត្រា ១

សភាពាណិជ្ជកម្ម គឺជាគ្រឹះស្ថានសាសាធារណនៅក្រោមអាណាព្យាបាលនៃក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម ដែល ធ្វើសកម្មភាពដើម្បីជាផល ប្រយោជន៍​ខាង​​វិស័យពាណិជ្ជកម្ម ឧស្សាហកម្ម កសិកម្ម សិប្បកម្ម និងសេវាកម្ម ក្នុងមណ្ឌលរបស់ខ្លួន ។ នៅតាម​ខេត្តក្រុង នីមួយៗមាន​សភា​ពាណិជ្ជ​កម្ម​មួយ​។ ប៉ុន្តែ​មណ្ឌល​នៃ​សភាពាណិជ្ជកម្មមួយអាច លាតសន្ធឹងទៅខេត្ត ក្រុងច្រើនបានកាលណាស្ថានការណ៍សេដ្ឋកិច្ចតំរូវអោយធ្វើដូច្នេះ ។

មាត្រា ២

សភាពាណិជ្ជកម្មនៅតាមខេត្ត ក្រុងនីមួយៗ ត្រូវបង្កើតឡើងដោយអនុក្រឹត្យតាមសំនើរបស់ ក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម។ ព្រំដែនមណ្ឌល​នៃ​សភា​ពាណិជ្ជ​កម្ម​នីមួយៗ​ត្រូវ​កំនត់​ឡើង​ដោយ អនុក្រឹត្យដែល បង្កើតសភានោះ។

មាត្រា ៣

សភាពាណិជ្ជកម្មនីមួយៗ ត្រូវគ្រប់គ្រងដោយការិយាល័យមួយ ដឹកនាំដោយប្រធានមួយរូប និងអនុប្រធានមួយរូប រឺច្រើនរូប ។ ចំនួន​សមាជិក​នៃ​ការិយាល័យ ទំរង់បែបបទនៃការជ្រើសតាំងប្រធាន ព្រមទាំងការប្រព្រឹត្តទៅនៃ ការិយាល័យនេះត្រូវកំនត់ដោយបទ បញ្ជាផ្ទៃក្នុង របស់សភា​ពាណិ​ជ្ជ​កម្មដែលមានទំរង់ដូចគ្នាតែមួយ សំរាប់សភាពាណិជ្ជកម្មទូទៅនិងមាន ការយល់ព្រមពីគណរដ្ឋមន្ត្រី តាមសំ នើរបស់ក្រសួង​ពាណិជ្ជ​កម្ម​។​

មាត្រា ៤

 សភាពាណិជ្ជកម្មមានសមាជិកសញ្ជាតិជាខ្មែរ ត្រូវបានជ្រើសតាំងដោយការបោះឆ្នោត។ អាណត្ដិ ចំនួនសមាជិក របៀបរបប និងការ​រៀប​ចំការ​បោះឆ្នោត ត្រូវកំនត់ដោយអនុក្រឹត្យ។

មាត្រា ៥

នៅអមសមាជិកជ្រើសតាំងដោយការបោះឆ្នោតសភាពាណិជ្ជកម្មមានសមាជិកទីប្រឹក្សា មួយចំនួន ទៀត ដែលចូលរួមក្នុងការ ពិភាក្សា តែមាន​ភារ​កិច្ច​ត្រឹមតែជាអ្នកផ្តល់មតិប៉ុណ្ណោះ។ ចំនួនទីប្រឹក្សា មិនអាចលើសពីចំនួនសមាជិកជ្រើសតាំងដោយការបោះឆ្នោតឡើ យ។ ទីប្រឹក្សាទាំងនេះ​ត្រូវបាន​តែងតាំងនៅពេលផ្លាស់សភាជាតិជាថ្មីម្តងៗ។ ទីប្រឹក្សាត្រូវជ្រើសរើសក្នុងចំនោម ៖

១- តំនាងអង្គការ រឺតំនាងសមាគម ម្ចាស់សហគ្រាសពាណិជ្ជកម្ម ឧស្សាហកម្ម កសិកម្ម សិប្បកម្ម និងសេវាកម្ម។

២- តំនាងក្របខ័ណ្ឌដឹកនាំនៃសហគ្រាសពាណិជ្ជកម្ម ឧស្សាហកម្ម កសិកម្ម សិប្បកម្ម និងសេវាកម្ម។

៣- តំនាងបុគ្គលិកនៃសហគ្រាសពាណិជ្ជកម្ម ឧស្សាហកម្ម កសិកម្ម សិប្បកម្ម និងសេវាកម្ម។ ក្រសួងពាណិជ្ជកម្មកំនត់តាមប្រកាស បន្ទាប់ពីបាន​ទទួល​សេចក្តីស្នើពីសភា​ពាណិជ្ជកម្មនូវ ៖

​​​​     .ចំនួនទីប្រឹក្សា

     .ចំនួនសមាជិកប្រភេទនីមួយៗ ដូចមានចែងខាងលើនេះ

     .បញ្ជីនៃអង្គការ រឺនៃសមាគមដែលមានសិទ្ធិចាត់តាំងតំនាងជាទីប្រឹក្សា។

មាត្រា ៦

អភិបាលខេត្ត ក្រុង រឺតំនាង និងតំនាងរាស្ត្រក្រសួងពាណិជ្ជកម្មមានសិទ្ធិចូលរួមក្នុងសម័យប្រជុំ សភាពាណិជ្ជកម្ម តែមានភារកិច្ចត្រឹម​តែជាអ្នក​ផ្តល់​មតិប៉ុណ្ណោះ។

មាត្រា ៧

សមាជិកជ្រើសតាំងនិងទីប្រឹក្សានៃសភាពាណិជ្ជកម្ម បំពេញមុខងាររបស់ខ្លួនដោយមិនយកប្រាក់ខែ រឺប្រាក់បំណាច់អ្វីឡើយ។

មាត្រា ៨

សភាពាណិជ្ជកម្មទាំងឡាយអាចសហការគ្នាតាមរយៈប្រធានរបស់ខ្លួន ក្នុងក្របខ័ណ្ឌនៃភារកិច្ចស្តីពី បញ្ហាទាំងឡាយ ដែលពាក់ ព័ន្ធទៅ នឹង​មណ្ឌល​​រៀងៗខ្លួន។

ជំពូកទី ២ ភារកិច្ចរបស់សភាពាណិជ្ជកម្ម

មាត្រា ៩

សភាពាណិជ្ជកម្មមានភារកិច្ចដូចតទៅ ៖

១- ធ្វើទំនាក់ទំនងជាមួយនឹងប្រភពសេដ្ឋកិច្ចក្នុងប្រទេស និងក្រៅប្រទេសដើម្បីស្រង់យកពត៌មាន ដែលពាក់ព័ន្ធ នឹងកិច្ចអភិវឌ្ឍន៍​សហគ្រាស​ជាតិ​។​ 

២- បង្កើនប្រសិទ្ធភាពសហគ្រាសទាំងឡាយ ដើម្បីជាផលប្រយោជន៍ខាងវិស័យពាណិជ្ជកម្ម ឧស្សាហកម្ម កសិកម្ម សិប្បកម្ម សេវាកម្ម និង​សេដ្ឋ​កិច្ច​ទូទៅ ដូចជា​ការ​រៀប​ចំ​ផ្សព្វផ្សាយ នូវ ស្ថិតិពាណិជ្ជកម្ម និងសេដ្ឋកិច្ច ការសិក្សាស្រាវជ្រាវពិចារណាលើបញ្ហាសេដ្ឋកិច្ច និង ពាណិជ្ជកម្ម ការ​លើក​តំកើងផ្នែកទេសចរណ៍។

៣- ផ្តល់ជូនរាជរដ្ឋាភិបាលនិងអាជ្ញាធរខេត្ត ក្រុង នូវយោបល់និងពត៌មានទាំងឡាយស្តីពី បញ្ហា ពាណិជ្ជកម្ម អុស្សាហកម្ម កសិកម្ម សិប្បកម្ម និង​សេវា​កម្ម។

៤- ដើរតួជាអ្នកតំនាងសហគមន៍ពាណិជ្ជកម្ម អុស្សាហកម្ម កសិកម្ម សិប្បកម្ម និងសេវាកម្មសំរាប់ សំរបសំរួលកិច្ចការជាមួយរដ្ឋអំនាច។

៥- ធានារ៉ាប់រងនូវការគ្រប់គ្រងសេវា ធានា និងអនុវត្តការងារចាំបាច់ដែលជាផលប្រយោជន៍ក្នុង សមត្ថកិច្ចរបស់ខ្លួន។

៦- ដើរតួជាអាជ្ញាកណ្តាលក្នុងការដោះស្រាយវិវាទពាណិជ្ជកម្ម។

មាត្រា ១០

សភាពាណិជ្ជកម្មត្រូវផ្តល់យោបល់ ៖

១- អំពីគំរោងបទបញ្ជាទាំងឡាយផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច និងពាណិជ្ជកម្ម។

២- អំពីតម្លៃ និងអាករលើសេវាទាំងឡាយ ដែលរដ្ឋធ្វើសម្បទានអោយសហគ្រាសណាមួយ។

៣- អំពីផលប្រយោជន៍ នៃគំរោងសំនង់សាធារណការ ដែលត្រូវអនុវត្តក្នុងមណ្ឌលនីមួយៗព្រម ទាំងពន្ធអាករដែលត្រូវប្រមូល​យកពីអ្នក​ប្រើ​ប្រាស់​​ ដើម្បីកសាងសំនង់នោះ។

៤- អំពីគំរោងនៃវិសោធនកម្មច្បាប់ វិស័យគយ ពាណិជ្ជកម្ម និងសេដ្ឋកិច្ច។

៥- អំពីការកំនត់អត្រាពន្ធគយ។ ម៉្យាងទៀត តាមគំនិតផ្តួចផ្តើមផ្ទាល់របស់ខ្លួន សភាពាណិជ្ជកម្មអាចធ្វើសនូមពរទាំងឡាយដែលទាក់ទង នឹង​សកម្ម​​ភាពពាណិជ្ជកម្ម​ឧស្សាហកម្ម កសិកម្ម សិប្បកម្ម និងសេវាកម្ម។

មាត្រា ១១

តាមសនូមពរម្ចាស់អំនោយឯកជន រឺរដ្ឋ ព្រមទាំងមានការយល់ព្រមពីគណរដ្ឋមន្ត្រី តាម សំនើរបស់ក្រសួងពាណិជ្ជកម្មសភាពាណិជ្ជកម្មអាច​បង្កើត​ រឺគ្រប់គ្រងគ្រឹះស្ថានពាណិជ្ជកម្ម ឧស្សាហ កម្ម កសិកម្ម និងសេវាកម្ម ទោះជារបស់រដ្ឋក្តី របស់ឯកជនក្តី ដូចជាឃ្លាំងផ្ទុកទំនិញ សាល​លក់​ឥវ៉ាន់ សណ្ឋាគារ ពិព័រណ៍អចិន្ត្រៃយ៍ សារមន្ទីរពាណិជ្ជកម្ម សាលាបណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈ ពាណិជ្ជកម្ម និងឧស្សាហកម្ម ទីផ្សារ​សាសាធារណ​មហា​​សាល​សំរាប់ទេសចរណ៍។

មាត្រា ១២

សភាពាណិជ្ជកម្មអាចទិញ រឺសង់អគារសំរាប់ប្រើប្រាស់ជារបស់ខ្លួនផ្ទាល់ រឺសំរាប់ជួល ធ្វើអាជីវកម្ម បើគ្មានការជំទាស់ពីគណរដ្ឋមន្ត្រី តាមសំនើ​របស់​ក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម។

មាត្រា ១៣

ដោយមានសេចក្តីសំរេចរបស់គណរដ្ឋមន្ត្រី តាមសំនើរបស់ក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម សភាពាណិជ្ជកម្ម អាចចូលរួមក្នុងការដេញថ្លៃជាសាសាធារណ ដើម្បី​ទទួលភារៈជាសម្បទានិកនៃសំនង់ សាធារណការទាំងឡាយ រឺទទួលបន្ទុកធ្វើសេវាសាសាធារណ។ មាត្រា ១៤ រៀងរាល់ឆ្នាំ សភាពាណិជ្ជ​កម្មត្រូវបញ្ជូនរបាយការណ៍ទូទៅមួយ ស្តីពីសកម្មភាពរបស់ខ្លួនទៅក្រសួង ពាណិជ្ជកម្ម ដែលមានការតព្វកិច្ចផ្សព្វផ្សាយជា សាសាធារណ​នូវ​របាយ​ការណ៍នោះ។

ជំពូកទី ៣ ហិរញ្ញប្បទាន

មាត្រា ១៥

ចំនាយសំរាប់ការប្រព្រឹត្តទៅនៃសភាពាណិជ្ជកម្ម ត្រូវផ្គត់ផ្គង់ដោយភាគទានប្រចាំឆ្នាំរបស់សមាជិក បូករួមជាមួយនឹងចនូល ព្រមទាំងវិភាគទាន​មក​ពីប្រភពផ្សេងៗទៀត។

មាត្រា ១៦

បើគ្មានការជំទាស់ពីក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម សភាពាណិជ្ជកម្មអាចខ្ចីប្រាក់ ដើម្បីរ៉ាប់រងចំនាយនានា គ្រប់វិស័យដែលពាក់ព័ន្ធនឹង ភារកិច្ចបន្ថែម​របស់​ខ្លួន​ ដែលមានចែងក្នុងមាត្រា ១១ និង ១២ លើកលែងតែ ចំនាយសំរាប់ការប្រព្រឹត្តទៅ ដែលមានចែងក្នុងមាត្រា ១៥ នៃច្បាប់នេះ។

មាត្រា ១៧

សំណងបំនុលទាំងដើមទាំងការដែលសភាពាណិជ្ជកម្មបានខ្ចី ត្រូវធានារ៉ាប់រងដោយប្រាក់ចនូល នៃអាជីវកម្ម។

មាត្រា ១៨

បើគ្មានការជំទាស់ពីក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម សភាពាណិជ្ជកម្មមួយចំនួនអាចនឹងខ្ចីឥណទានរួម ដើម្បី យកមកបង្កើត ផ្គត់ផ្គង់គ្រឹះស្ថានសេវា រឺសំនង់​ដែល​ជាប្រយោជន៍រួមរបស់សភាពាណិជ្ជកម្មទាំងនោះ។ សំនង់បំនុលនេះត្រូវរ៉ាប់រងដោយប្រាក់ចនូលរួមនៃអាជីវកម្ម។

មាត្រា ១៩

ការខ្ចីប្រាក់ដូចមានចែងក្នុងមាត្រា ១៦ ១៧ និង ១៨ ខាងលើនេះអាចធ្វើតាមរយធនាគារដែល ណាផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ប្រសើរជាងគេ។

មាត្រា ២០

ក្រៅពីថវិកាសាមញ្ញ សភាពាណិជ្ជកម្មរៀបចំនូវថវិកាពិសេសសំរាប់គ្រឹះស្ថានពាណិជ្ជកម្ម ឧស្សាហកម្ម កសិកម្ម និងសិប្បកម្ម ដែលខ្លួន​គ្រប់​គ្រង​។​ ក្នុងរយៈពេល ៦ខែដំបូងនៃឆ្នាំនីមួយៗ សភាពាណិជ្ជកម្មត្រូវផ្ញើជូនក្រសួងពាណិជ្ជកម្ម ដើម្បីសុំការ យល់ព្រមលើរបា យការណ៍ស្តីពីចនូល​និង​ចំនាយ​នៃឆ្នាំមុន ហើយនិងគំរោងថវិកាចនូលចំនាយនៃឆ្នាំ បន្ទាប់ដោយមានអែកសារគណនេយ្យភ្ជាប់ជាមួយផង។ ម៉្យាងទៀតសភាពាណិជ្ជកម្មត្រូវផ្ញើតារាងរំលោះប្រាក់ខ្ចីជូនទៅក្រសួងពាណិជ្ជកម្មជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ សភាពាណិជ្ជកម្មអាចបំរុងទុកទឹកប្រាក់ ទាំង​អស់​ រឺមួយភាគនៃចនូលលើស ដែលបានពិភាក្សាគ្រប់ គ្រងសេវាធម្មតាសំរាប់បង្កើតមូលនិធិពិសេសមួយ ដើម្បីផ្គត់ផ្គង់ចំនាយជា បន្ទាន់ដែល​មិន​បាន​គ្រោងទុក។ ទោះក្នុងករណីណាក្តី ចំនួនមូលនិធិបំរុងនេះមិនអាចខ្ពស់ជាង ២០ភាគរយនៃធនធានប្រចាំឆ្នាំរបស់ថវិកា នោះបានឡើយ។

ជំពូកទី ៤ អវសានប្បព្លាត្តិ

មាត្រា ២១

បទបញ្ញត្តិទាំងឡាយណា ដែលផ្ទុយនឹងច្បាប់នេះ ត្រូវទុកជានិរាករណ៍។

មាត្រា ២២

ច្បាប់នេះត្រូវប្រកាសទុកជាការប្រញាប់។

ធ្វើនៅរាជធានីភ្នំពេញ ថ្ងៃទី២២ ខែមិថុនា ឆ្នាំ១៩៩៥ ព្រះហស្ថលេខាដោយនរោត្ដម សីហនុ។

ឯកសារ​យោង ​* មជ្ឈមណ្ឌល​វប្បធម៌​ខ្មែរ​នៅ​ស្វីស

ថ្នាំ​ក្រចក​ពិតជា​ធ្វើឱ្យក្រចក​ស្អាត​នៅពេល​លាបប៉ុន្ដែ​នារី​មួយចំនួន​ប្រហែលជាមិនបាន​ជ្រាប​ច្បាស់​ទេថា​ការ​​ប្រើប្រាស់​ថ្នាំ​ក្រចកអាច​ផ្ដល់​ផលប៉ះពាល់ដល់​ក្រចក​យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដែល​ធ្វើឱ្យ​ក្រចក​របស់យើង​បាត់បង់​នូវ​ភាពស្រស់ស្អាត​ផងដែរ​។​ ​សារៈប្រយោជន៍​នៃការប្រើប្រាស់​ថ្នាំលាបក្រចក​ ​ការ​លាបថ្នាំ​ក្រចកធ្វើឱ្យ​ក្រចក​​ស្អាតហើយ​មាន​លក្ខណៈ​ក្រា​ស់រឹងឬ​មិន​ទន់​។ ហើយ​ប្រសិនបើ​លោកស្រី អ្នកនាង​កញ្ញា​ចង់​ឱ្យ​ក្រចក​​ល្អ​ស្រស់ស្អាតត្រូវ​ឧស្សាហ៍​លាបក្រចក​ឱ្យបាន​ញឹកញាប់ព្រោះ​ថ្នាំលាបក្រចក​ធ្វើឱ្យក្រចក​របស់​លោក​ស្រីអ្នកនាង​កញ្ញា​ក្រាស់ហើយ​ដុះ​លឿន និង​មិន​បាក់​។ ជាពិសេស​វា​ធ្វើឱ្យ​ក្រចក មាន​សោ​ភ័ណ​ភាព​ស្រស់​ស្អាត​។ អ្វីដែល​កាន់តែ​ល្អនោះ​គឺ​បិទបាំង​ភាពកខ្វក់​នៅក្នុង​ក្រចក​។​ ​ផលប៉ះពាល់​នៃ​ការប្រើប្រាស់​ថ្នាំ​លាប​ក្រចក​ ​នៅពេល​លោកស្រីអ្នកនាង​កញ្ញា​ឧស្សាហ៍លាបថ្នាំ​ក្រចក​ធ្វើឱ្យក្រចក​មានពណ៌​លឿង​ឡើង​ស្និម​ស្រអាប់​ជាដើមជាពិសេស​នៅពេលដែល​លាង​ថ្នាំ​ក្រចក​ចេញ​។ ព្រោះ​ថ្នាំលាបក្រចកជា​អាវុធ​មុខ​ពីរ​ទី​មួយ​​ធ្វើឱ្យ​ក្រចកស្អាត​នៅពេល​លាបទី​ពីរ​គឺ​ធ្វើឱ្យ​ក្រចកបាត់បង់​នូវ​សោភ័ណភាពនៅពេល​លាង​ថ្នាំ​ក្រចក​ចេញ​​។​ ​វិធី​ថែទាំ​ការពារ​ក្រចក​ ​ក្រចក​ឡើង​លឿងគឺ​បណ្ដាលមកពី​ការលាប​ក្រចក​ដែលមានពណ៌​ក្រម៉ៅ​ពេក​បញ្ហា​នេះ​អាច​កែ​បាន នៅពេលដែលយើង​លាង​ក្រចក​ចោលហើយ​ទុកឱ្យ​ក្រចក​ដុះ​ឱ្យផុត​។ សូមកុំ​ទុក​​ថ្នាំលាបក្រចក​ឱ្យនៅ​លើ ក្រចក​មាន​រយៈពេល​យូរលើសពី​៣​ទៅ​៥​ថ្ងៃបើ​មិន​ដូច្នេះ​ទេ​ជាតិ​ថ្នាំអាចធ្វើឱ្យ​ក្រចក​​ខូច​បាន​។ ត្រូវ​ទទួលទាន​ផ្លែឈើ និង​បន្លែ​ឱ្យបាន​ច្រើនព្រោះ​ផ្លែឈើ និង​បន្លែ​ក៏​ជា​ចំណែក​មួយ​សម្រាប់​​ការពារ​ក្រចកធ្វើឱ្យ​ក្រចក​រឹង និង​មិនមាន​ភាព​ស្រអាប់ជាពិសេស​ត្រូវ​ទទួលទាន​វីតាមីន និង​ទឹក​ឱ្យ​បាន​​ច្រើនដើម្បី​ជំនួយ​ដល់​ក្រចក​។ ក្រចក​មាន​ភាពខុសគ្នារវាង​ក្រចកដៃ និង​ក្រចកជើងដោយ​ក្រចក​ដៃ​ដុះ​​លឿន​ជាង​ក្រចកជើង​១​មី​លី​ម៉ែត្រ ក្នុង​មួយ​សប្ដាហ៍​។​ ​ដំបូន្មាន​របស់​អ្នកជំនាញ​ ​ដើម្បីឱ្យ​ក្រចក​លោក​ស្រី​​អ្នក នាង កញ្ញា មាន​ភាព​ស្អាត​មិនស្រអាប់​មិនលឿងត្រូវតែ​សម្អាត​ក្រចក​ឱ្យបាន​ញឹកញាប់អ្វីដែល​សំខាន់​​នោះគឺ​នៅពេលដែលលោកស្រី អ្នកនាង កញ្ញា​លាប​ក្រចក​មិនត្រូវ​ទុកឱ្យ​ពណ៌​ថ្នាំ ក្រចក​នៅ​យូរ​ពេក​​ទេ​ត្រូវតែ​ឆាប់​លាង​សម្អាតចេញ​ដើម្បី​ចៀសវាងការ​ខូច​ក្រចក​។ ត្រូវតែ​ឧស្សាហ៍​សម្អាត ក្រចក​ដោយ​លាង​ជា​មួយ នឹង​សាប៊ូឬ​ទឹក​ក្រូចឆ្មារ​ដើម្បីសម្លាប់​មេរោគ​ដែលនៅក្នុង​ក្រចកដូចជា​ធូលី​ដែល​នៅក្នុង​ក្រចក​​ជាដើម​៕​

ទៅតាម​សង្គមដែល​ពួកគេ​កំពុង​រស់នៅ​។ ដូច្នេះ​យុវវ័យ​ជា​វ័យ​ដែល​ស្វែងរក​នូវ​រឿងរ៉ាវបទពិសោធន៍ និង​សមត្ថ​ភាពទំនាក់ទំនង​ថ្មីៗ​ហើយ​ពួកគេ​តែងតែចង់​សម្រេច​ចិ​ត្ដដោយ​ខ្លួន​ពួកគេ​ផ្ទ្ទា​ល់​។ ជារឿយៗ​ពួកគេ​ច្រើន​តែ​ធ្វើការសម្រេច​ចិ​ត្ដដោយ​ប្រញាប់ប្រញាល់មិនល្អ​ដូចជា​ឆាប់​ប្រលូក​ក្នុង​ផ្លូវភេទ​ជាដើមដែលជា​ហេតុ​​នាំឱ្យមាន​គ្រោះថ្នាក់​ដោយសារ​ការឆ្លងជម្ងឺ​កាមរោគជាពិសេស​ជម្ងឺអេដស៍​។

​ ​យុវវ័យ​គួរ​ប្រថុយ នឹង​ការ​រួមភេទ​ដែរឬទេ​?

ស្ថិតក្នុង​ដំណាក់កាលឈាន​ចូលដល់​ពេញវ័យ​នេះទាំង​ក្មេងប្រុស​ និង​ក្មេងស្រីជា​វ័យ​មួយ​ដែលមាន​ចំណង់​ផ្លូវភេទ​ខ្លាំងក្លា និង​មាន​អារម្មណ៍រវើរវាយ​ច្រើន​។ ចិ​ត្ដនិង​អារម្មណ៍​មានការ​ប្រែប្រួល​ចង់​ធ្វើ​អ្វី​តាមតែ​ចិ​ត្ដ មាន​គំនិត​ថា​ខ្លួនឯងជា​មនុស្ស​ឯករាជ្យ​មិន​ចង់ឱ្យ​អ្នកណា​និយាយ​លើ និង​ស្ដីបន្ទោស​ទេតែ​ចូល​ចិ​ត្ដ​ការ​លួង​លោម​។ ​ពួកគេ​មាន​ចំណង​មិ​ត្ដ​ភាព​កាន់តែ​ទូលាយចាប់ផ្ដើម​ពី​មិ​ត្ដភាព​អាចឈាន​ទៅដល់​គូសង្សារឬ​អាច​​ឈានទៅរក​ការរួម​ភេទ​។​ ពួកគេ​ច្រើន​ជឿ​ទៅលើ​មិ​ត្ដ​ភក្ដិ​ជាង​ជឿ​ទៅលើ​ខ្លួនឯងចូល​ចិ​ត្ដ​អ្វីដែល​ថ្មី​ហើយ​​​ប្លែក​។

យុវវ័យ​ខ្លះ​ចង់​សាកនិង​ចង់​ប្រលូក ​នឹង​ការរួម​ភេទ​ឬ​ការប្រើប្រាស់​គ្រឿងញៀន​តាម​ការអូសទាញ​របស់​មិ​ត្ដ​ភក្ដិ​​។​ ​ប្រសិនបើ​យើង​គិត​តាម​វប្បធម៌ និង​ប្រពៃណី​ខ្មែរ​យុវវ័យ​មិនគួរ​ឱ្យមាន​ការរួម​ភេទ​មុនពេល​រៀបការ​ទេ​។ ប្រសិនបើ​គាត់​មានការ​រួមភេទ​នាំឱ្យ​គាត់ប្រឈមមុខ​ នឹង​គ្រោះថ្នាក់​យ៉ាងច្រើន​ដែល​ប៉ះពាល់ដល់​សុខ​ភាព​គាត់ជាពិសេស​គឺ​បងប្អូន​ស្ដ្រី​។ ការរួម​ភេទ​អាចឱ្យ​គាត់​មាន​ផ្ទៃពោះហើយ​បើសិនជា​គាត់នៅ​សិក្សា​​​ធ្វើឱ្យ​គាត់​បាត់បង់ការសិក្សាអវិជ្ជាគ្មាន​ការងារ​ធ្វើបាត់បង់​ការងារ​ និង​នាំឱ្យខូចអនាគត​។ ប្រសិនបើ​គាត់​មាន​ផ្ទៃពោះ ដែល​គាត់​មិន​ចង់បានវា​នាំឱ្យ​គាត់​ទៅធ្វើ​ការរំលូតកូន​ចេញ​។ ពាក្យ​ថា​រំលូតកូន​នេះ​គឺ​មាន​​គ្រោះថ្នាក់​ណាស់​។​ ​ទោះបីជា​បុរស​មិនសូវមាន​ផលប៉ះពាល់​ដល់រាងកាយ​ធ្ងន់ធ្ងរ​ដូច​ស្ដ្រី​ក៏​ពិត​មែន​គាត់​​ក៏​មិនគួរ​ នឹង​ឆាប់​ប្រលូក​ក្នុងការរួម​ភេទ​ទេ​ព្រោះ​ការរួម​ភេទ​នេះងាយ​ នឹង​ឆ្លង​ជម្ងឺ​កាមរោគ​ផ្សេង​ៗ​ជា​ពិសេស​មេរោគ​អេដស៍​ និង​ជម្ងឺអេដស៍​។​ ​

ដំបូន្មានដើម្បី​រក​ដំណោះស្រាយអារម្មណ៍​ផ្លូវភេទ

​ ​ជាការ​ល្អ​បំផុតដើម្បី​ចៀសវាង​ការរួម​ភេទ​នៅពេល​ដែលមាន​អារម្មណ៍​ផ្លូវភេទយុវវ័យ​អាចធ្វើ​សកម្មភាព​ផ្សេង​ៗដូចជា​ពិភាក្សា​ការងារលេង​កីឡាឬ​ធ្វើ​កិច្ចការ​អ្វី​ផ្សេងៗ ជាមួយ​មិ​ត្ដ​ភក្ដិ​ដើម្បី​ចៀសឱ្យផុត​ពី​ការរួម​ភេទ​​។ ទាំងនេះ​ជា​វិធី​ប្រសើរ​បំផុត​សម្រាប់​ប្អូនៗ​ជា​យុវវ័យក្នុង​វ័យ​សិក្សាប្អូនៗ​ត្រូវតែ​ខំ​ធ្វើឱ្យបាន​ដើម្បី​អនាគត​​ខ្លួន​ផ្ទាល់​។ ប្អូន​ត្រូវ​គិតថាពេល​ឆាប់ៗ​ខាងមុខនេះប្អូន ​នឹង​អាច​ចូល​រោងការ​ហើយ​។​ ​ប្រសិនបើ​ប្រើ​​វិធី​ទាំងនេះហើយគាត់​នៅតែ​នឹកឃើញដល់​ការរួម​ភេទ​ទៀត​មាន​វិធី​មួយ​ដែល​យុវវ័យ​អាច​ប្រើ​បានដើម្បី​គេច​វេស​ពី​ការ​រួមភេទជាមួយ​នរណាម្នាក់គឺ​ការ​សេពកាម​ដោយ​ដៃ​។ ​គាត់​អាច​ប្រី​ដៃ​ក្នុងការ​សម្រេចបំណង​ផ្លូវភេទ​របស់គាត់ដោយ​យកដៃ​របស់គាត់​ទៅបបោសអង្អែល​នៅលើប្រដាប់ភេទ​របស់គាត់ រហូតដល់​សម្រេច​​គោលដៅ​។ ទង្វើ​នេះ​ជា​វិធី​មួយដែល​ប្រើ​សម្រាប់​ដោះស្រាយចំណង់​ផ្លូវភេទ​មួយ រយៈពេល​ខ្លី និង​ជា​វិធី​មួយ​ដែលមានប្រសិទ្ធភាព​សម្រាប់​យុវវ័យចៀសវាង​ការ​មាន​ផ្ទៃពោះដែល​មិន​ចង់បាន និង​ចៀស​ផុត​ពី​​ការឆ្លង​ជម្ងឺកាមរោគ​ផ្សេងៗ​។ វិធី​នេះ​អាច​ប្រើ​បាន​ទាំង​បុរស និង​ស្ដ្រីហើយ​វា​ជា​វិធី​មាន​សុវត្ថិភាព​១០០%​មិន​ឆ្លង​ជម្ងឺ​កាមរោគ​។ ប៉ុន្ដែ​ចំពោះ​ប្អូនស្រីការជ្រើសរើស​រួមភេទ​បែបនេះអាច​ប៉ះពាល់​ដល់​សន្ទះ​ព្រហ្មចារី​បើ​សិនជា​មានការ​លូក​ជ្រៅ​ចូលទៅក្នុង​ទ្វារមាស​។ សព្វថ្ងៃ​មានការ​ចម្រូងចម្រាស់​គ្នា​ទាក់ទង នឹង​ផល​ប៉ះ​ពាល់​​ដែលបណ្ដាលមកពី​ការសេព​កាមដោយ​ខ្លួនឯង​នេះអ្នកខ្លះ​ថា​នាំឱ្យខូចសុខភាព​។​ ​ដើម្បី​ឱ្យមាន​អនាគត​​រុងរឿងយុវវ័យ​ត្រូវ​គិតថា​វ័យ​របស់គាត់​មិនមែនជា​វ័យ​ដែល​គួរ​ប្រលូក​ នឹងការ​រួមភេទ​មុនពេល​រៀប​ការ​​ឡើយ​។​ មានតែ​វិធី​តម​ការ​រួមភេទតែប៉ុណ្ណោះ​ដែល​អាចឱ្យគាត់​ចៀសវាង​បាន​នូវការរួម​ភេទ​បាន​១០០%​ និង​ចៀសវាង​ការ​មានកូន​ដែល​មិន​ចង់បាន​។ គាត់​នឹងមាន​ពេល​សិក្សាហើយ​មាន​អនាគត​វែង​ឆ្ងាយ​​។​ ជាពិសេស​យុវវ័យ​ផ្ទាល់ត្រូវ​ដឹង​ពី​ការ​រួមភេទ​មានសុវត្ថិភាព និង​ផលវិបាក​ដែល​កើតឡើងក្រោយពី​ការ​រួមភេទ​។ ការ​តម​ការ​រួមភេទ​បាន​មុនពេល​រៀបការក៏​មានន័យថា​គាត់​គោរពបាន​នូវ​ប្រពៃណី​ដ៏​ល្អរបស់​ដូនតា​ខ្មែរ​យើង​៕​

​ ​ចំណែកឯ​ខាងក្រោម​នេះ​គឺជា​គុណសម្បត្តិមួយចំនួនទៀត នៃ​ការចូល​ចិត្ត​ទទួលទាន​ទឹក​សណ្តែកៈ​

- គ្មាន​ជាតិ​ស្ករ​ច្រើន​ទឹក​សណ្តែកមិនសូវ​ផ្ទុក​ជាតិ​ស្ករ​ច្រើន​នោះទេ ដូច្នេះ​មនុស្ស​ទូទៅ​អាច​ទទួលទានវា​បានជា​ប្រចាំថ្ងៃដើម្បី​សុខភាព​បាន​ប្រសើរ​។​

- ជួយ​កាត់បន្ថយ​ជំងឺ​បេះដូង​

- អាច​ការពារ​អាកា​រៈអា​ឡាក់​ស៊ី​ដោយ​ករណី​ផ្សេងៗ​។​

- មាន​សារធាតុ​បំរុង​រាងកាយ​ខ្ពស់ថែមទាំង​អាចជួយ​ឲ្យ​រាងកាយ​មាន​ថាមពល​។​

- កាត់បន្ថយ​គ្រោះថ្នាក់ នៃ​ការកើត​ជំងឺមហារីក​សុដន់​។

​ – ការទទួល​ទាន​ទឹក​សណ្តែកជាប្រចាំ​ក៏​អាចជួយ​ឲ្យឆ្អឹង​រឹងមាំ​ផងដែរ​។​

ប្រភពពី​៖ Looking TODAY

​ ​ជៀសវាង​ការធ្វើ​ឲ្យ​ក្បាលពោះ​កាន់តែ​រីក​ធំ​ទៅៗអ្នក​ត្រូវតែ​ធ្វើការ​ដកដង្ហើមឲ្យ​បាន​ត្រឹមត្រូវដោយ​អ្នក​គួរតែ​ប្រឹង​បំផតក្បាលពោះ​ចូលក្នុងដើម្បី​ឲ្យ​ខ្យល់​រត់​ឆ្លងកាត់​សួតដោយ​មិន​ឲ្យ​ក្បាលពោះ​រីក​ខ្លាំង​។​

​កាត់បន្ថយ​អារ​ម្ម​ណ៏​តានតឹង និង​ធុញថប់​

​នៅពេលដែល​អ្នកមាន​អារ​ម្ម​ណ៏​ធុញថប់រាងកាយ​របស់​អ្នក នឹងបញ្ចេញ​អ័រម៉ូន​តូ​ទី​ស៊ូ​លដែល​យោងទៅតាម​ការសិក្សាស្រាវជ្រាវ​បាន​ឲ្យ​ដឹងថាអ្នក​ដែលមាន​អ័រម៉ូន​បែបនេះច្រើន​តែមាន​ជាតិ​ខ្លាញ់ស្តុក​ទុក​នៅ​ក្បាលពោះ​ច្រើន​។​ ​

គេង​ឲ្យ​បាន​គ្រប់គ្រាន់

​នៅពេលដែល​អ្នក​គេង​មិនបាន​គ្រប់គ្រាន់វា ​នឹង​ក្លាយទៅជា​ឧបសគ្គដល់​ការដុត​បំផ្លាញអាហារ​ក្នុង​រាងកាយ​។ យោងទៅតាម​ការស្រាវជ្រាវ​នៅ​មហា​វិទ្យាជី​ហ្គា​ហ្គោបាន​ឲ្យ​ដឹងថាអ្នក​ដែល​គេង​មិនបាន​គ្រប់គ្រាន់តែងតែ​កើតមាន​សារជាតិកូ​ទី​សូល​នៅក្នុង​ឈាម​ច្រើន​៕​

ប្រភពពី៖ Looking TODAY

​ក្រុម​អ្នកស្រាវជ្រាវ​បាន​និយាយថាដោយសារតែ​ទឹកកក​កនៅ​ទ្វីប​អង់​តាក់​ទិច​រលាយវា​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្រព័ន្ធ​អាហារ​របស់​​សត្វ​ភេ​ន​ឃ្វី​នមានការ​ថយចុះ​។ ហេតុដូច្នេះ​ហើយ​ទើប​សត្វ​ភេ​ន​ឃ្វី​ន​ទាំងអស់បាន​ស្លាប់​ផុត​ពូជ​ដោយ​សារ​តែអត់​ចំណីអាហារ​។​ ​គួរ​បញ្ជាក់ដែរថាប្រព័ន្ធ​អាហារ​របស់​សត្វ​ភេ​ន​ឃ្វី​ន​ទាំងអស់អាច​កើតឡើង​បាន​ដោយ​ពឹងផ្អែក​ទៅលើ​ផ្ទាំង​ទឹកកក​ក និង​ទឹកកក​ក​សមុទ្រដែល​មាននៅ ទ្វីប​អង់​តាក​ទិច​នោះ​។ ដូច្នេះកាលបើ​ផ្ទាំង​ទឹកកក​ទាំងនោះ​ធ្វើការ​រលាយប្រព័ន្ធ​អាហារ​ទាំងអស់ក៏​មិនអាច​រស់​បានដែរ​៕​

ប្រភពពី៖ Looking TODAY

( ការចាប់រំលោភ ដោយ​មិនមាន​ការព្រមព្រៀង ពី​សំណាក់​ដៃគូ​) ដែល​តែងតែ​កើតមានឡើង ជា​ញឹកញាប់​នៅក្នុង​សង្គម ។​ ​បុរស​តណ្ហា​ក្រាស់ បើតាម​ការ​សង្កេតឃើញ នៅក្នុង​សង្គម​ជាក់ស្ដែង​និង តាមរយៈ​ព័ត៌មាន​ចុះផ្សាយ ឬ​និយាយ​ពី​ការចាប់រំលោភ​និង​បុរស​ដែល មាន​ចំណង់​រួមភេទ​ច្រើន ដែល​ខ្មែរ​យើង​និយម​ហៅ ថា​បុរស​តណ្ហា​ក្រាស់​។ ការពិតទៅ​មិនមាន​បុរស​បែបនេះ ច្រើន​ទេ​នៅក្នុង​សង្គមជាតិ ហើយក៏​មិនមែន​មាន តែ​នៅ​កម្ពុជា​ដែរ នៅឯ​បរទេស​ក៏មាន​អ្នក​ដែល មាន​ចំណង់​រួមភេទ​ច្រើន​ដែរ​។ នេះ​ដោយសារ​កត្ដា​សរីរាង្គ ទើប​បណ្ដាលឱ្យ​ពួកគាត់ អាច​រួមភេទ​បាន​ច្រើនដង ដោយ​មិនមាន ការធុញទ្រាន់​ឬ​អស់កម្លាំង​។ នេះ​មិនមែនជា និយមន័យ​ផ្លូវការ​ទេ គ្រាន់តែ​ជាការ អង្កេត​ជួបប្រទះ និង​ឃើញ​កើតមាន​ឡើងជា ញឹកញាប់​នៅក្នុង​សង្គម​។​ ​ផលប៉ះពាល់​ដល់​បញ្ហា​សង្គម និង​ក្រុមគ្រួសារ​បើ និយាយ​ពី​ការប៉ះពាល់​ដល់ បញ្ហា​សង្គមជាតិ​មាន​ច្រើន សម្រាប់​អ្នក​ដែល មាន​ចំណង់​រួមភេទ​ច្រើន​។ ដោយ​សង្គម គ្រួសារ​ខ្លះ​ភរិយា​មិនអាច ស៊ូទ្រាំ​នឹង​ការ​រួមភេទ​ច្រើន ដង​ពី​សំណាក់​ស្វាមី​បានទេ ដែល​កត្ដា​ទាំងនេះ​អាច​បង្ក ឱ្យ​គូ​ស្វាមី​ឈានទៅដល់​ការ លែងលះ​បាន​។​ ​បញ្ហា​មួយទៀត​ប្រសិនបើ ក្រុមគ្រួសារ (​ភរិយា​) មិនអាច​ស៊ូទ្រាំ នឹង​ការរួម​ភេទ​បាន​ច្រើនដង បុរស​ជា​ស្វាមី​អាច​ទៅ បង្ក​ការ​រួមភេទ​នៅ​ខាងក្រៅ ដែល​ទង្វើ​ទាំងនេះ​អាច​បណ្ដាល ឱ្យមាន​ការឆ្លង​នូវ​ជម្ងឺ​ផ្សេងៗ តាមរយៈ​ការរួម​ភេទ ជាមួយ​ដៃគូ​ផ្សេងៗ ដោយ​មិនបាន​ប្រើប្រាស់ មធ្យោបាយ​ការពារ ឱ្យបាន​ត្រឹមត្រូវ​។ បញ្ហា​មេរោគ​ទាំងនេះ​មិន​ត្រឹមតែ បៀតបៀន​ដល់​បុរស សាមីខ្លួន​ជា​ស្វាមី ទេ អាច​បង្កឱ្យមាន​ការឆ្លង រីក​រាលដាល​ទៅដល់​ភរិយា និង​កូន​បាន​ហើយ​វា​ក៏​ជា បន្ទុក​មួយ​យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ក្នុង​សង្គមជាតិ​។​ ​កត្ដា​ដែល​បណ្ដាលឱ្យ បុរស​មាន​ចំណង់​ផ្លូវភេទ​ច្រើន ការរួម​ភេទ​បើ​យោងតាម ឯកសារ​អ៊ី​ន​ធឺរ​ណិ​ត​បាន បញ្ជាក់ថា មនុស្ស​ពីរ​នាក់​រួមភេទ មិន​ដូចគ្នា​ទាំងស្រុង​នោះទេ ដោយ​អ្នក ខ្លះ​អាច​រួមភេទ​បាន​ច្រើនដង ចំណែក​អ្នក​ខ្លះទៀត​មិន អាច​រួមភេទ​បាន​ច្រើនដង​ទេ​។ ហើយ​បញ្ហា​នេះ​វា ទាក់ទង​ទៅនឹង​សរីរាង្គ ការ ទទួលទាន​អាហារ ការ​ឧស្សាហ៍​ធ្វើ លំ​ហាត់ប្រាណ ជាពិសេស​សុខភាព​តែម្ដង​។ មូលហេតុ​មិនមាន​បញ្ជាក់ ច្បាស់លាស់​អំពី​កត្ដា​បង្ក​ឱ្យ ក្លាយទៅជា​បុរស​ដែល មាន​ចំណង់​ផ្លូវភេទ​ច្រើន​ទេ ព្រោះ​នៅពេល​ឈាន ចូល​វ័យ​គ្រប់គ្រាន់​(​ពេញវ័យ​) ឬ​វ័យ​អាច​រួមភេទ​បាន ទើប បង្ក​ឱ្យ​សមត្ថភាព​មាន​ចំណង់ និង​តណ្ហា​ពុះកញ្ជ្រោល​តែម្ដង​។ ប៉ុន្ដែ​អាចមាន​ករណីខ្លះ​កើត មាន​ចំពោះ​អ្នក​ដែល មាន​វិបត្ដិ​ផ្លូវ​ចិ​ត្ដ​ដែល បង្កឱ្យមាន​ចំណង់​ផ្លូវភេទ ប៉ុន្ដែ​នេះ​អាចជា​បញ្ហា​ផ្សេង​។​ ​វិធី​កាត់បន្ថយ​កាមតណ្ហា មធ្យោបាយ​ការពារ​ពិត ជាមាន​ការលំបាក​បន្ដិច​សម្រាប់ អ្នក​ដែលមាន​ចំណង់ រួមភេទ​ច្រើន​ឬ កាមតណ្ហា​ក្រាស់​។ ប៉ុន្ដែ​ប្រសិន បើ​បុរស​មានការ​អាណិត អាសូរ​ដល់​ភរិយា ឬ​អាច​បង្វែរ​អារម្មណ៍ ទាំងនេះ​ទៅធ្វើ​អ្វី​ផ្សេង ដូចជា​ធ្វើ​លំ​ហាត់ប្រាណ ដោះស្រាយ​ការងារ អាន​សៀវភៅ កាសែត ទស្សនាវដ្ដី មើល​ទូរទស្សន៍ ព្រោះ​ការធ្វើ​បែបនេះ​អាច បន្លប់​ចំណង់​រួមភេទ​បាន​ខ្លះ​។ ដូច្នេះ​គាត់​អាច​កាត់បន្ថយ ចំណង់​ផ្លូវភេទ​បាន ប៉ុន្ដែ​វា​ពិតជា​មាន ការលំបាក​បន្ដិច​។​ ​ដំបូន្មាន​របស់​អ្នកជំនាញ ប្រសិនបើ​លោកអ្នក​មាន ចំណង់​រួមភេទ​ច្រើនដង នៅពេល​មានការ​រួមភេទ ជាមួយ​ដៃគូ​ច្រើន លោកអ្នក​ត្រូវ​ចេះ​ការពារ​ខ្លួន និង​គប្បី​ត្រូវ​ប្រើប្រាស់ មធ្យោបាយ ការពារ​ឱ្យបាន​ត្រឹមត្រូវ​មុន ពេលធ្វើការ​រួមភេទ ជាពិសេស​ជាមួយ ស្ដ្រី​រកស៊ី​ផ្លូវភេទ​។ ហើយ​ធ្វើ​យ៉ាង ណា​កុំ​ឱ្យមាន ការឆ្លង​នូវ​ជម្ងឺ​ផ្សេងៗ ព្រោះ​វា​ជា​ក្ដីសប្បាយ របស់លោក​អ្នក​។ លោកអ្នក​មិនគួរ​បង្ក ឱ្យមាន​ផល​លំបាក ឬ​បញ្ហា​ផ្សេងៗ​ទៅ ដល់​ភរិយា និង​ក្រុមគ្រួសារ​ឡើយ​៕

ប្រភពពី ​Looking TODAY

ប្រភពពី ​Looking TODAY

ការទទួល​ទាន​ជា​លក្ខណៈ ផ្លូវការ​ពេល​ចូលរួម ក្នុង​កម្មវិធី ផ្សេងៗ លោកអ្នក​ចាំបាច់​ត្រូវ មាន​របៀប​នៃ​ការទទួល​ទាន អាហារ​ដាច់ដោយឡែក ពី​នៅផ្ទះ​។ បើ​លោកអ្នក​មិនមាន ការយល់ដឹង​អំពី សុជីវធម៌​មួយចំនួន នៅពេល​ទទួលទាន អាហារ​ទេនោះ លោកអ្នក​នឹងត្រូវ អាម៉ាស់មុខ​មិន ខាន​ឡើយ​។ ​

ពេល​ទទួលទាន​អាហារ​

​គ្រប់ពេល​ទទួលទាន​អាហារ​ជា​ផ្លូវការ​ច្រើនតែ​ធ្វើឡើង​ក្នុង បរិយាកាស​រីករាយ ណាមួយ ដូចជា​ពិធី​រៀប​អាពាហ៍ពិពាហ៍ ខួបកំណើត ពិធីជប់លៀង ឡើងបុណ្យ​សក្ដិ ឡើង​គេហដ្ឋាន ជួនកាល​ការទទួល​ស្វាគមន៍ មិ​ត្ដ​ភក្ដិ​ឬ​សាច់ញាតិ មកលេង​ផ្ទះ​ជាដើម​។ ចំពោះ ម្ហូបអាហារ​នៅពេល ទទួលទាន ជា​ផ្លូវការ មាន​ម្ហូបអាហារ​ជាច្រើន ប្រភេទ​ដែល​លោកអ្នក​ចាំ បាច់​ត្រូវ​យល់ដឹង​អំពី​របៀបរបប ទទួលទាន​អាហារ ព្រោះ​លោកអ្នក​មិនអាច ប្រ​ព្រឹ​ត្ដ ខ្លួន​ដូច​នៅផ្ទះ បានទេ​។ របៀបរបប​ក្នុងការ​ទទួលទាន អាហារ​គ្មានអ្វី​ពិបាក​ទេ ដោយ​គ្រាន់ តែ​លោកអ្នក​យល់ អំពី​របៀប​នៃ​ការទទួល​ទាន អាហារ ទៅតាម​ប្រភេទ​នីមួយៗ តែប៉ុណ្ណោះ​។​ ​សុជីវធម៌​ពេល​ទទួលទាន​អាហារ ​

សុជីវធម៌​ជាច្រើន​នៅពេល​ទទួលទាន​អាហារ​ដែល​ត្រូវតែ​ស្វែងយល់​។

·​បើ​មាន​នរណាម្នាក់​នៅ​រួម​តុ​អាហារ​ជាមួយគ្នា លូក​ដួស​ម្ហូបអាហារ ហើយ​លោកអ្នក​មិនត្រូវ​រំលង​ជ្រែក​គេ ដើម្បី​ដួស​នោះទេ​។ លោកអ្នក​ត្រូវ​រងចាំ រហូត​ទាល់តែ​គេ ដួស​រួច​ទើប​ចាប់ផ្ដើម​ដួស នៅពេល​បន្ទាប់​។​

·​ជា​ប្រការ​មិន​សមរម្យ​ទាល់តែសោះ​នៅពេលដែល​លោកអ្នក​ផ្លុំ​បង្ខំ ឱ្យ​សម្ល ត្រជាក់​ដើម្បី​ទទួលទាន​គួរ​ទុក ឱ្យ​វា​ត្រជាក់​ទៅ តាម​សម្រួល​។​

·​សម និង​ស្លាបព្រា​សម្រាប់​បង្អែម​ដែល​មិនទាន់​ប្រើ មិនត្រូវ​ទុក ច្រងេងច្រងាង ឬ​នាំឱ្យ​ធ្លាក់​នៅ​ដី​ឬ កម្រាល​នោះទេ​លោកអ្នក គួរតែរៀបចំ ឬ​រក្សាទុក​ឱ្យនៅ តាម​កន្លែង​ដែល​ម្ចាស់​កម្មវិធី​រៀប​ទុក តាម​លំដាប់លំដោយ​។​

·​លោកអ្នក​មិនត្រូវ​យក​សម ស្លាបព្រា ឬ​ចង្កឹះ មក​ជ្រាវ​រក ឬ​ឆ្កឹះ​យកតែ​បន្លែ ឬ​សាច់​ដែល​លោកអ្នក​ចូល​ចិ​ត្ដ នោះទេ​។ បើ ម្ហូប​ណា​ឆ្ងាញ់​ហើយ​នៅ ឆ្ងាយ​ពី​ដៃ លោកអ្នក​មិនគួរ​ឈោង​ដួស​ទាល់តែ​ហើប​គូទ ចេញពី​កៅអី​នោះដែរ​។ លោកអ្នក​គប្បី ទទួលទាន​តាម សម្រួល​ទៅតាម​មុខម្ហូប​ដែល​នៅ ជិត​លោកអ្នក​។

​ ·​នៅពេល​ទទួលទាន​អាហារ​នៅ​ពេញមាត់ លោកអ្នក​មិនត្រូវ​ហើបមាត់ និយាយ ឬ​សើច​ឡើយ ព្រោះ​វា​ធ្វើឱ្យ អាហារ​ដែល នៅក្នុង​មាត់​ធ្លាក់​ចេញមក ក្រៅ​តាម​មាត់ ឬ​តាម​ច្រមុះ​។​

·​ក្នុងពេល​ទទួលទាន​អាហារ

លោកអ្នក​មិន​គប្បី​យក​រឿង​មិន សប្បាយ​ចិ​ត្ដ ឬ​នាំឱ្យមាន​អារម្មណ៍មិនល្អ មក​ជជែក​គ្នា​ទេ​។ ជាងនេះទៅទៀត លោកអ្នក​ក៏​មិនគួរ​គប្បី លើក​និយាយ​ពី​វត្ថុ​មិនល្អ ដូចជា​លាមក គម្រង់ បង្គន់​ជាដើម​។​ ·​បាយ ឬ​អាហារ​ដែល​លោកអ្នក​យល់ថា​ទទួលទាន​មិន​អស់ លោកអ្នក​មិន​គប្បី ដួស​ច្រើន​ឡើយ ត្រូវ​ចេះ​ប៉ាន់ប្រមាណ​ទំហំ នៃ​ការ​ទទួលទាន របស់ខ្លួន​។​

·​លោកអ្នក​មិនត្រូវ​ហុត​សម្ល​ឱ្យ​លាន់​សម្លេង ខ្លាំង​នោះទេ ·​នៅពេល​ទទួលទាន​អាហារ លោកអ្នក​មិនត្រូវ​ខាកស្ដោះ​ឱ្យឮ​សូរសម្លេង មក​ក្រៅ​នោះទេ​។ ម្យ៉ាងទៀត​លោកអ្នក គប្បី​ខ្ទប់ មាត់​នៅពេល​ក្អក ឬ​កណ្ដាស់​ព្រោះ​អាចធ្វើឱ្យ​អ្នក​ដ៏​ទៃ​ខ្ពើមរអើម​។

​ ·​លោកអ្នក​ត្រូវ​ចេះ​សម្លឹងមើល​អ្នក​ជុំវិញខ្លួន​លោកអ្នក​ពី​ចង្វាក់​នៃ​ការ​ទទួលទាន​របស់គេ ។​ ​លោកអ្នក​មិនអាច​បរិភោគ តាម​ឃ្លាន​តែម្នាក់ឯង​ទុក ឱ្យ​អ្នកដទៃ​អង្គុយ សម្លឹង​នោះទេ​។ ទោះបីជា​លោកអ្នក​ទទួលទាន​ឆ្អែត​មុនគេ ក៏ដោយ​លោកអ្នក​ត្រូវ តំអក់​ចាំ ទាល់តែ​អ្នក​រួម​តុ​អាហារ​ទទួលទាន រួច​គ្រប់គ្នា​ទើប​អាច ងើប​បាន​ព្រម​គ្នា​តែម្ដង​។​

·​ការប្រើប្រាស់​ឈើ​សម្រាប់​ចាក់​ធ្មេញ​នោះ​ទៀតសោត លោកអ្នក​ចាំបាច់ ត្រូវតែ​យក​ក្រដាស កន្សែង​ឬ​ម្រាមដៃ មក​ខ្ទប់​ដើ ម្បី​ចាក់​ធ្មេញ​។ ក្រោយពេល​ចាក់​ហើយ ត្រូវ​ចោល​ឈើចាក់ធ្មេញ​ទៅ ក្នុង​ធុងសម្រាម​។ លោកអ្នក​មិនគួរ​យក ក្រចកដៃ​ឆ្កឹះ​យកចេញ​នូវ ចំណីអាហារ​ដែល ជាប់​នឹង​ធ្មេញ​ឡើយ​។ ចំណែក​ការជក់បារី ក៏​ដូចគ្នា​លោកអ្នក​មិនត្រូវ ទទួលទាន​បារី​នៅក្នុង​រង្វង់​តុ ទទួលទាន​អាហារ ទេ ព្រោះ​វា​ជា​ប្រការ មិនគួរ​ប្រ​ព្រឹ​ត្ដ​ឡើយ​។ ​

សុជីវធម៌​ទៅតាម​ប្រភេទ​អាហារ ​

នៅពេល​ទទួលទាន​អាហារ​មានមុខ​ម្ហូប ឬ​ចំណីអាហារ​មួយចំនួន​មាន​របៀប ទទួលទាន​ដោយឡែក​ពីគ្នា​។​សុជីវធម៌​ចំពោះ​ ·​បបរ ៖ លោកអ្នក​គប្បី​ដួស​បបរ​ដោយ​ប្រុងប្រយ័ត្ន​។ នៅពេល​ដួស​បបរ ពី​ចាន​ធំ​មក​ចាន​តូច​លោកអ្នក គួរ​ធ្វើ​ដោយ​សន្សឹម ៗ កុំឱ្យ​ស្រក់​រលាក ហៀរ​ចេញពី​ចាន ហើយ​លោកអ្នក​មិនគួរ​លើក​ចាន ធំ​ផ្ទីងដាក់​ចាន​តូច​នោះទេ​។ លោកអ្នក​គប្បី ទទួលទាន​ក្នុង បរិមាណ​សមល្មម មិនអាច ទទួលទាន តិចពេក​ទេ ព្រោះ​ធ្វើឱ្យ​ម្ចាស់​កម្មវិធី គេ​យល់ថា​បបរ គេ​មិន​ឆ្ងាញ់​ហើយ​លោកអ្នក​ក៏​មិន ត្រូវ​ទទួលទាន ច្រើនពេក​ដែរ មិនអាច​ចេះតែ ដាក់​លេបៗ តាម​ការ​ឃ្លាន​នោះទេ​។​

·​ការទទួល​ទាន​សាច់​ត្រី ៖ លោកអ្នក​មិនត្រូវ​យកដៃ​លើក​ត្រី​យក មក​អង្កៀម​ឬ​ជញ្ជក់​សាច់​ពី​ឆ្អឹង​ត្រី ឱ្យឮ​ស្នូរ​ដូច​ជីងចក់ ស្រែក​នោះទេ​។ លោកអ្នក ត្រូវយក សម​ចាក់​ពន្លាត់​យកសា​ច់​ត្រី​បរិភោគ មិន​ត្រូវយក​កាំបិត មកចាក់ ឬ​កាត់​ទេ​។​

·​ការ​ទទួលទាន​សាច់មាន់ ៖ លោកអ្នក​គួរ​ចាប់​សាច់​ដោយ​កាត់​ម្ដង​មួយ ដុំ​តូច​ល្មម​យកមក​បរិភោគ មិនត្រូវ​ហែក​សាច់មាន់ ·​ដោយ​ដៃ ឬ​កាត់​ចិញ្ច្រាំ​សាច់មាន់​នោះដែរ​។​

·​ការទទួល​ទានសាឡា​ត់ ៖ លោកអ្នក​មិនត្រូវ​កាត់​សាឡា​ត់​មក​ដាក់​ចាន​នោះទេ បើ​ស្លឹក​វា​ធំ​ពេក​លោកអ្នក ត្រូវយក​សម មក​ហែក​ឱ្យ​តូច​ល្មម តែ​មិនត្រូវ ប្រើ​កាំបិត​កាត់​ទេ​។

·​ការ​ទទួលទាន​អន្លក់ ៖ ជាទូទៅ​ក្នុង​ពិធី​ធំៗ គេ​កម្រ​ធ្វើ​ម្ហូប​ដែលមាន អន្លក់​ណាស់​ព្រោះ​វា​នាំឱ្យ​ពិបាក​ដល់ អ្នក​ទទួលទាន​។ បើ​មានមុខ​ម្ហូប​របៀបនេះ លោកអ្នក​ត្រូវ​រៀបចំ អន្លក់​ដោយ​ដួស​ដាក់​ចាន​ម្ដង មួយ​មុខៗ​ក្នុង​បរិមាណ សមល្មម​អាច​ទទួលទាន​បាន​។ មិន ត្រូវ​ទទួលទាន​ឱ្យឮ​ស្នូរ​នៅពេល ដែល​ទំពា​បន្លែស្រស់​នោះទេ​។ ​ក្រៅពីនេះ​នៅពេល​ទទួលទាន​អាហារ​ជា​ផ្លូវការ លោកអ្នក​ត្រូវតែ​ពិនិត្យ​សង្កេតមើល កាយវិការ​អ្នក​នៅ​ជុំវិញ លោក​អ្នកផង ដើម្បី​កុំឱ្យ​ធ្វើ​អ្វី​ឆ្គង តែឯង​ឱ្យសោះ​។ ជាងនេះទៅទៀត​លោកអ្នក​ចាំបាច់​ត្រូវតែ​ដឹង​អំពី របៀប​ប្រើ​សម្ភារៈ​ទទួលទាន អាហារ​ដែលមាន ដូចជា​ស្លាបព្រា សម ចង្កឹះ កាំបិត ចាន កែវ​ទឹក កែវស្រា​ជាដើម ៕

- ថ្នាំ​រម្ងាប់​អារម្មណ៍ ៖ ថ្នាំ​ជំពូក​នេះអាចជួយ​ទប់ស្កាត់​ការ​ឆាប់​ចេញ​ទឹកកាមក្នុង​កម្រិត​ប្រសិទ្ធភាព​តិចតួច តែប៉ុណ្ណោះដូចជាប្រើប្រាស់​ថ្នាំ​ជំងឺសរសៃប្រសាទ​ជាដើម ដើម្បី​ទទួលយក​នូវ​ឥទ្ធិពល​ទី​២របស់​ឱសថ​នេះ ជាពិសេស​ជាតិ​ថ្នាំ​ទី​ធ្យូ​រី​ដា​ស្ស៊ី​ន​។ ប៉ុន្ដែ​សូម​ប្រុងប្រយ័ត្នពីព្រោះ​ឥទ្ធិពល​ចម្បងរបស់​វា​ដែល​ធ្វើឱ្យ​ងុ​យ​គេង មិនសូវ​ស្រួល​ប្រើ​ឡើយជាទូទៅ​វា​ប្រើ​សម្រាប់​អ្នកដែលមាន​ជំងឺសរសៃប្រសាទ​។ ដោយឡែក​ថ្នាំ​ប្រឆាំងជំងឺ​ធ្លាក់ទឹក​ចិ​ត្ដឬ​ថប់​អារម្មណ៍ដែល​ប្រើ​សម្រាប់​ប្រឆាំង នឹង​ជាតិ​សេ​រ៉ូ​តូ​នី​នក៏​អាច​ប្រើប្រាស់មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ខ្លះ​ដែរ​។

- ថ្នាំស្ពឹក ៖ តំបន់​រ៉េ​ផ្លិ​ច​ភ្ញោ​ចការចេញ​ទឹកកាមស្ថិតនៅ​ក្បាល​លិង្គ​។ អ្នកជំនាញ​ខាង​ផ្លូវភេទបាន​ប្រើប្រាស់​ថ្នាំស្ពឹក​សម្រាប់កាត់បន្ថយ​ញ្ញាណឬ​ភាព​ងាយ​ទទួលដូចជា​ថ្នាំ​លី​ដូ​កា​អ៊ី​ន​ជាដើម​។ ថ្នាំ​លី​ដូ​កា​អ៉ី​ន​នេះមាន​ជា​ទឹក ឬ​ជា​ស្ប្រា​យ​បាញ់អាច​បង្ក​ប្រតិកម្ម​តបត​នៅនឹងកន្លែង ឬ​ភាពស្ពឹក​ស្រពន់​កើតមាននៅលើ​ស្ដ្រី​ជា​ដៃគូ​។ ប្រសើរ​បំផុតសូម​ពាក់​ស្រោមអនាម័យ​ផង​។​

- ការចាក់​ថ្នាំ​បញ្ចូល​ទៅក្នុង​អង្គ​ជាតិ​ប្រហោង​រូង ៖ វិធី​នេះឃើញ​មានប្រើ​សម្រាប់​ព្យាបាលការ​ឆាប់​ចេញ​ទឹកកាម​ដែរ​។ ប៉ុន្ដែ​ជាទូទៅ វិធី​នេះ​បង្កើតឡើង​សម្រាប់ ជួយ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​លិង្គ​ងាប់​។ ការឡើង​រឹង​នៃ​លិង្គនៅតែ​កើតមាន​ដដែល​នៅក្រោយពេលចេញ​ទឹកកាមបែបនេះ​អនុញ្ញាតឱ្យ​បន្ដសកម្មភាព​ផ្លូវភេទ​ទៅទៀត​បាន​។ លើសពីនេះវា​អាចជួយ​កាត់ផ្ដាច់​បាន​នូវក្របខ័ណ្ឌ​បរាជ័យ​-​បាក់ទឹកចិត្ដ​-​បរាជ័យ​។ ប៉ុន្ដែ​មានការ​ពិបាក​ណាស់ដោយសារ​តម្រូវឱ្យ​ចាក់​ថាំ​បញ្ចូលហើយ​ថែមទាំង​គួរឱ្យ​ភ័យ​ព្រឺព្រួច​ទៀតផង​។​ ​សូមបញ្ជាក់ថាការព្យាបាល​ដោយ​ថ្នាំអាចធ្វើ​ទៅបាន​មែន ប៉ុន្ដែ​មិនមែនជា​ដំណោះស្រាយយូរអង្វែង​នោះទេ វា​គ្រាន់តែ​ជាការ​ព្យាបាលសម្រន់​មួយរយៈ​ប៉ុណ្ណោះ​។ លើសពីនេះទៅទៀតការ​ឆាប់​ចេញ​ទឹកកាម​អាច​ក្លាយ ជា​ករណី​រ៉ាំ​រៃ​បានដែរ​។ ដូច្នេះ​ការព្យាបាល​ដោយ​ឱសថមិនត្រូវ​ចេះតែ​ធ្វើឡើង​នោះទេត្រូវ​ព្យាបាល​តាម​មូលហេតុ​សិនចុងក្រោយ​ទើប​ប្រើ​វិធី​ព្យាបាល​ដោយ​ឱសថ​នេះ​។​

​ការព្យាបាល​ឆាប់​ចេញ​ទឹកកាម​ប្រភេទ​ទី​២

- ការព្យាបាល​ជំងឺ​រលាក​បង្ហូរ​នោមឬ​ជំងឺ​រលាក​ប្រូ​ស្ដា​ត ៖ ការព្យាបាលតម្រូវ​ឱ្យប្រើ​ថ្នាំ​អង់​ទី​ប៊ី​យ៉ូ​ទិ​កឬ​ថ្នាំ​ផ្សះដោយ​លេប​ជាច្រើន​ថ្ងៃ​ទៅតាម​ប្រភេទ​ថ្នាំ និង​តាម​ការសម្រេចរបស់​វេជ្ជបណ្ឌិត​ព្យាបាល​។​

- បញ្ឈប់​ការប្រើប្រាស់​គ្រឿងញៀន ៖ បើ​លោក​អ្នកជា​អ្នកប្រើប្រាស់​គ្រឿងញៀនគ្រាន់តែ​ឈប់​សេព​គ្រឿងញៀនមានន័យ​ថា​លោកអ្នក​អាច​ព្យាបាលការ​ឆាប់​ចេញ​ទឹកកាម​បាន​ហើយ​។​

- ការព្យាបាល​លិង្គ​ងាប់ ៖ បើ​ករណី​ឆាប់​ចេញ​ទឹកកាមបណ្ដាលមកពី​លិង្គ​ងាប់ឬ​លិង្គ​ឡើង​រឹង​មិនល្អនោះ​គ្រូពេទ្យ​ នឹងចាប់​ព្យាបាល​លិង្គ​ងាប់​នេះ​។ សព្វថ្ងៃនេះមាន​វិធី​ព្យាបាល​លិង្គ​ងាប់​ជាច្រើន​យ៉ាងដូចជា​លេបថ្នាំ​ស៊ី​ល​ដេ​ណា​ហ្វី(​វី​យ៉ា​ក្រា​)ចាក់​ថ្នាំបញ្ចូល​ទៅក្នុង​អង្គ​ជាតិជំនួយ​ឱ្យ​លិង្គ​រឹង និង​ការធ្វើ​ប្រូ​តែ​លិង្គ(​ការដាក់​វត្ថុ​អ្វីមួយ​ទៅក្នុង​លិង្គ​)ជាដើម​៕​

www.healthcambodia.com

​លោក​សាស្ត្រាចារ្យ Richard Mitchell នៃ​មហាវិទ្យាល័យ Glasgow បានធ្វើការ​ពិនិត្យ​និង​តាមដាន ទៅលើ​ស្ថានភាព​សុខភាពរបស់​មនុស្ស​ជិត ២០០០ នាក់​នៅក្នុង​ប្រទេស​ស្ត​ត់​ឡេ​ន​ ។​លទ្ធផល​នៃ​ការ​ស្ទង់មតិ​មើល​បានបង្ហាញ​ឲ្យ​ឃើញថាមនុស្ស​ទាំងអស់នោះមាន​សុខភាពផ្លូវចិត្តល្អ​ជាងអ្នក​ដែល​ធ្វើ​លំ​ហាត់ប្រាណ​នៅតាម​ក្លឹប​ហាត់ប្រាណ​ផ្សេងៗដោយសារតែ​អ្នក​ទាំងអស់នោះ​បានធ្វើ​ទំនាក់ទំនងយ៉ាង​ជិតស្និត​ជាមួយ នឹង បរិស្ថានធម្មជាតិ​។​ ​ជាមួយគ្នានេះ​លទ្ធផល​ក៏បាន​បង្ហាញ​ឲ្យ​ឃើញ​ទៀតថាអ្នក​ទាំងអស់នោះ​នឹង​អាច​ជៀសឆ្ងាយ​ពី​ជំងឺផ្លូវចិត្ត​ដែល អាច​កើតឡើង​ដោយប្រកា​រណាមួយនៅក្នុង​ជីវិត​ប្រចាំថ្ងៃ​របស់​ពួកគេដោយ​ពួកគេ​បាន​ចំនាយ​ពេលដែល​នៅ សល់​ពី​ការងារ​របស់​ពួកគេ​ជាមួយនឹង​ធម្មជាតិ​។​ ​ទន្ទឹមនឹង​នេះដែរកាល​ដែរ​រស់នៅក្នុង​តំបន់​ដែល​បរិស្ថាន​ជុំវិញ​សម្បូរ​ទៅដោយ​ដើមឈើ​ធំៗ និង​មាន​ស្មៅ​ក្រាស់ៗអាចជួយ​ឲ្យ​មនុស្សទូទៅ​កាត់បន្ថយភាពស្មុគស្មាញ និង​ភាព​តានតឹង​ដែលមាន​នៅក្នុង​ខ្លួន​បាន​យ៉ាង​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​៕

​ប្រភពពី LookingToday

ប្រភពពី LookingTODAY

- បបូរមាត់​ស្តើង

​ ​អ្នក​ត្រូវ​កែប្រែ​បបូរមាត់​របស់​អ្នកដោយ​ការប្រើ​ខ្មៅ​គូស​បបូរមាត់គូស​ឲ្យ​លើស​បបូរមាត់​ពិត​បន្តិច ហើយ​អ្នក​ត្រូវ​លាប​ក្រេ​ម​ពណ៌​ខ្ចី ដូចជា​ពណ៌​ផ្កាឈូក​ខ្ចី ហើយ​ត្រូវយក​ក្រេ​ម​ពណ៌​ផ្លែ​ប៉ែស (​រាង​ក្រហម​) មក​លាប​ពី​លើ​​ម្តងទៀតព្រោះ​វា​នឹង​ជួយ​ឲ្យ​បបូរមាត់​របស់​អ្នកមើលទៅ​មិនសូវ​ស្តើងហើយ​មាន​ភាពស្រស់ស្អាត​។ មួយវិញទៀត​អ្នក​គួរ​ចៀសវាងលាប​ក្រេ​ម​ពណ៌​ចាស់ៗ ព្រោះ​វា​នឹងធ្វើ​ឲ្យ​បបូរមាត់​របស់​អ្នកមើលទៅ​កាន់តែ​ស្តើង​ជាង​មុន​។

​ – បបូរមាត់​ក្រាស់​

​អ្នក​អាច​កាត់បន្ថយ​ភាព​ក្រា​ស់បានដោយ​ការ​គូររូប​មាត់​ឲ្យ​ជិត​ខ្សែខាងក្នុង​របស់​បបូរ​មាត់​ពិតដើម្បី​ឲ្យ​មើលទៅ​មិនសូវ​ក្រាស់ ហើយ​អ្នក​ត្រូវ​លាប​ក្រេ​មបបូរមាត់​ផ្នែក​កណ្តាលមិន​ឆើត ឬ​មិន​ចាស់​ពេក​។ អ្នក​គួរ​ចៀសវាង​ការប្រើប្រាស់ក្រេ​ម​ប្រភេទ​ណា​ដែលជា​រលោង ឬ​ផ្លេកៗ​ខ្លាំងពេកព្រោះ​វា​នឹងធ្វើ​ឲ្យ​មាត់របស់​អ្នក​ក្រាស់​ជាមុន​។​

- បបូរមាត់​ធ្លាក់

​ ​អ្នក​ដែលមាន​បបូរមាត់ធ្លាក់​យារ​ចុះក្រោមត្រូវ​គូស​បបូរមាត់​ខាងក្រោមឲ្យ​វែងៗ​ឡើង​លើសពី​រង្វះមាត់​ប​ន្តិ​ច រួច​អ្នក​ត្រូវ​គូស​បបូរមាត់ខាងលើ​ឲ្យ​ចុង​ខ្សែ​ជិតគ្នា​។ បន្ទាប់ពីនោះអ្នក​ត្រូវ​លាប​ក្រេ​ម​១​ជាន់​ទៀត​។​

- បបូរមាត់​ត្រង់​ ​

មាត់​ប្រភេទ​នេះ គឺជា​មាត់​ដែលមាន​ផ្នែក​ខាងលើ​ជា​ខ្សែ​ត្រង់ដូចនេះ​អ្នក​ត្រូវ​គូស​ជាស្នាម​កោង​ឡើង​ទៅលើ ដោយ​ប្រើ​ខ្មៅ​ដៃគូ​ស​ជា​រាង​អក្សរ V លើ​បបូរមាត់បរិវេណ​ក្រោម​ច្រមុះ​ជាមុនទើប​គូស​បបូរមាត់ និង​លាប​ក្រេ​ម​បបូរមាត់​តាម​ធម្មតា​។​

- បបូរមាត់​ស្រគាំ​

​អ្នក​ដែលមាន​បបូរមាត់​ស្រគាំត្រូវ​លាប​ម្ស៉ៅ​ហុយឲ្យ​សព្វ​លើ​រង្វង់​មាត់មុននឹង​លាប​ក្រែ​ម​បបូរមាត់ ព្រោះ​វា​នឹង​ជួយ​ឲ្យ​ក្រែ​ម​លាប​បបូរមាត់ជាប់​បានយូរព្រមទាំង​មាន​ពណ៌​រំលេចស្រស់ស្អាត​ជានិច្ច​៕​

www.healthcambodia.com

​គីមីវិទ្យា​នៃ​ប្រទេស​មិច​ស៊ី​កូ​បាន​ឲ្យ​ដឹងថា​ម៉ូលេគុល​នៅក្នុង​សូកូឡា​សារធាតុ​ខុសគ្នា​នៅក្នុង​ផ្លែ​ប៊ើ​រី​ព្រមទាំង​អាហារ​មួយចំនួន​ដែល​ផ្ទុក​ទៅដោយ​អាស៊ីដ​ខ្លាញ់​អូ​មេ​ហ្គា​៣​បានបង្ហាញ​ឲ្យ​ឃើញ​ពី​ផលប៉ះពាល់​វិជ្ជមាន​ទៅលើ​អារម្មណ៍​របស់​មនុស្ស​។​ ​ជាមួយគ្នានេះដែរ​ការសិក្សា​បាន​រកឃើញថា​លទ្ធភាព​នៃ​ការបង្កើន​អារម្មណ៍​បាន​ជាប់​ពាក់ព័ន្ធ​ជាមួយនឹង​រសជាតិ​របស់​អាហារ​ដែល​ពួកវា​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ប្រហាក់​ប្រហែល​​នឹង​ថ្នាំ​រំងាប់​អារម្មណ៍​ដែរ​។​ ​ដោយឡែក​អាស៊ីដ Valproic ដែល​ត្រូវបាន​ដាក់លក់​នៅតាម យីហោ​មួយចំនួន​រួមមាន Depakene, Depakote និង Stavzor ត្រូវបាន​គេ​យកទៅ​ប្រើប្រាស់​ដើម្បី​ជួយ​ព្យាបាល​​អារម្មណ៍​រវើរវាយ​ព្រមទាំង​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​អារម្មណ៍​ប្រសើរឡើង​។​​ការសិក្សា​បាន​ជាប់ទាក់ទង​ជាមួយ​នឹង​ការប្រើប្រាស់​ប្រព័ន្ធ​បច្ចេកវិទ្យា​នៃ​ស្វ័យ​គីមី chemoinformatics ដែលជា​ប្រព័ន្ធ​ប​ញ្ចូ​ន​ព័ត៌មាន​ដើម្បី​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហា និង​ពិនិត្យ​សារធាតុ​គីមី​នៅក្នុង​អាហារ​ដែល​អាចជួយ​ឲ្យ​មាន​អារម្មណ៍​ធូរស្រាល​ពី​បញ្ហា​តាន​តឹង​ចំនួន ១៧០០​មុខ​។​ ​អ្នកស្រី Martinez-Mayorga បាន​និយាយថា "​វា​ពិតជា​សំខាន់​ខ្លាំងណាស់ ដើម្បី​ចងចាំ​ពី​អាហារ​ដែល​ជួយ​ធ្វើ​ឲ្យ​អារម្មណ៍​របស់​យើង​ប្រសើរឡើង​ដើម្បី​ចៀស​ឲ្យ​ផុតពី​ការប្រើប្រាស់​ថ្នាំ ដើម្បី​ព្យាបាល​បញ្ហា​ផ្លូវចិត្ត​អស់ទាំងនោះ​"​។​ ​គួរ​បញ្ជាក់ដែរថា​ការរកឃើញ​នេះ​ត្រូវបានធ្វើ​កិច្ច​បង្ហាញ​នៅ​ក្នុង​​ការប្រជុំ​ជាតិ​និង​ពិព័រណ៍​នៃ​សង្គម​សារធាតុ​គីមី​អាមេរិក​នៅក្នុង​ទីក្រុង Philadelphia សហរដ្ឋអាមេរិក​ភាគ​ឥសាន​៕

​www.healthcambodia.com

ប្រភព​ខាងលើ​បានបញ្ជាក់ឲ្យ​ដឹង​បន្ថែមទៀតថា នៅក្នុង​ឆ្នាំ២០១៤​តួលេខ​នៃ​ការលក់ទូរទស្សន៍​អេក្រង់Ultra HDនឹង​កើនឡើង​រហូតដល់១០​លាន​គ្រឿង ​បើទោះបីជាទូរទស្សន៍​អេក្រង់Ultra HDមានតម្លៃ​ថ្លៃ​យ៉ាងណាក្ដី​។​ Digitimes Research បាន​បន្តទៀតថា តួលេខ​នៃ​ការលក់បាន​កើនឡើង ក៏​ព្រោះតែបច្ចុប្បន្នក្រុមហ៊ុន​ដែលផលិត​ទូរទស្សន៍​អេក្រង់Ultra HD​មាន​ច្រើន​កាន់តែ​ដូចជាTCL, Skyworth, Sony, Panasinic, SamsungនិងLG​។​​ ​គួរបញ្ជាក់​ផងដែរ​ថា ទូរទស្សន៍​អេក្រង់Ultra HDចាប់ផ្តើម​ល្បីនិង​លេចមុខ​នៅលើ​ទីផ្សារនៅក្នុង​រយៈពេល​ប៉ុន្មានឆ្នាំ​ចុងក្រោយ ជាពិសេស​គឺ​ឆ្នាំ ២០១២តែម្ដង​៕